Steven Wilson – Requiem For A Village
Fiction Records
Release datum: 6 november 2026
“Het verbaast me hoe deze man keer op keer muziek weet uit te brengen die zo volledig in je hoofd gaat zitten dat je na elke keer luisteren naar meer verlangt of nog dieper de muzikale materie in wilt duiken”
Erik Boter I 31 oktober 2026
De achtergronden bij dit nieuwe album van Steven Wilson zijn te lezen in het interview dat ik recent met de Brit had. Hierdoor kan ik me in deze review vooral richten op het muzikaal gebonene.
Al bij het intro ‘Swirl In A Larks Eye’ is meteen te horen dat de eigenzinnige Brit weer een totaal andere weg is ingeslagen ten opzichte van zijn vorige album ‘The Overview‘. Je wordt als luisteraar meteen het concept van ‘Requiem For A Village’ ingezogen door de prettige, Schotse stem van de Britse acteur David Tennant. Je kunt de man kennen (of zijn stem) van de meest recente incarnatie van de BBC serie ‘Dr. Who’ of van de eveneens Britse serie ‘Broadchurch’. Tennant komt op een aantal momenten op het album terug om met door Andy Partridge (XTC) geschreven teksten duiding te geven omtrent het verhaal van het dorp waar het verhaal van dit album zich afspeelt.
De titelsong geeft de veelzijdigheid van Steven Wilson meteen weer. Verschillende stijlen, tempowisselingen en aparte, meest analoge instrumenten komen allemaal voorbij. Fans van het hardere werk van Wilson kunnen gerust zijn want een heerlijke metalriff dendert door de track heen. Het zal niet voor niks zijn dat dit nummer als eerste single werd vrijgegeven. In het navolgende ‘The Same River Twice’ speelt de mellotron de hoofdrol, een instrument dat erg goed past bij de typerende melancholie die in veel van Wilson’s solowerk terug te horen is. Melancholie speelt over de hele linie een grote rol op dit album, overigens. Zeker wanneer je jezelf als luisteraar onderdompelt in het verhaal van ‘The Village’ (in het kort: een dorp waar je wel in komt maar nooit meer uit). Luister maar eens naar ‘Now Departing – Hiraeth’ waarvan het tweede stuk weer lekker ouderwets ruig is en nogal vreemd koorwerk bevat. Of naar de tweede single ‘On Chapel Slope’ waarvan op YouTube een briljante videoclip is te zien dat ook weer nieuwe inzichten biedt als het gaat om het concept. Het afsluitende drieluik ‘Great Green Map/Wheel/The Old God Is Buried’ is een meesterwerkje an sich. Zelfs de wat valsig klinkende piano in het begin is doordacht. Maar eigenlijk maakt het niet uit welke track ik als voorbeeld noem. ‘Requiem For A Village’ is een geheel dat zich laat luisteren als een muzikaal hoorspel van 54 minuten dat bij elke luisterbeurt nieuwe inzichten geeft. Het verbaast me hoe deze man keer op keer muziek weet uit te brengen die zo volledig in je hoofd gaat zitten dat je na elke keer luisteren naar meer verlangt of nog dieper de muzikale materie in wilt duiken. Jaarlijstjeswerk. Wilson heeft het wéér voor elkaar!



