Thomas Miller’s Lazarus Effect – Thomas Miller’s Lazarus Effect
Sensory Records / The Laser’s Edge
Release datum: 30 oktober 2026
“Wat zijn we gelukkig met dit teken van leven uit het Symphony X kamp!”
Vera Matthijssens I 20 november 2026
Jarenlang horen we al beweren dat men een nieuw Symphony X album aan het opnemen is, maar een eerste teken van creativiteit bleef tot nu toe uit. Na ‘Underworld’ (2015) bleef het spijtig genoeg ‘veel beloven en weinig geven’ bij de progressieve metal band uit New Jersey. Des te blijer waren we toen we over het bestaan van Thomas Miller’s Lazarus Effect hoorden. Elk album dat ook maar iets te maken heeft met het progressieve instituut Symphony X moeten we wel degelijk koesteren. En Thomas Miller’s roots gaan terug tot de oprichting van Symphony X in 1994.
Thomas Miller is een muzikant uit New Jersey die progressieve metal uit de jaren zeventig en tachtig als grootste invloed heeft. De bassist was al een tijdje actief in de locale scène toen hij in 1986 Michael Romeo ontmoette en samen met hem in bands speelde. In 1994 leidde dit naar de oprichting van Symphony X. Miller maakte vier albums met hen, maar verliet de band om persoonlijke redenen in 1999. De volgende jaren vernamen we niets over Thomas Miller, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan, want in 2017 droeg hij zijn steentje bij aan een project van zanger Howard ‘Hollywood How’ Portney en dit zou van groot belang blijken te zijn, want het is nu de zanger in Lazarus Effect. Na die ontmoeting met Howard begon Miller songs te schrijven voor Lazarus Effect. Dat werd het materiaal op dit debuutalbum.
Voor dit album vroeg Thomas Michael Romeo (gitaar) en Michael Pinnella (keyboards) om hem te helpen met het opnameproces. Vandaar dat we kunnen genieten van superbe gitaarwerk en excellente keyboardsolo’s die onvermijdelijk wel aan Symphony X doen denken. Bovendien werkte men samen met producer Eric Rachel voor mix en mastering en dat was de producer die de eerste zes albums van Symphony X ook voorzien heeft van een historisch geluid. Voor elke fan van de band zal dit als thuis komen aanvoelen!
De stevige progressieve metal van de heren is majestueus, virtuoos zonder overdrive, gebracht met een episch gebaar en zeker niet te complex om na luttele luisterbeurten te herkennen. ‘Dark Horse’ opent symfonisch, maar dit energieke nummer gaat stompend met een pompende bas en strak gitaarwerk verder. How is een zanger die ons bevalt, hij kan ook de hoge regionen aan, maar dat doet ie niet in elk nummer. Goed zo! ‘Fear No Evil’ heeft een dreigend timbre met drums en cello en ontpopt zich als één van de oorwurmen die een perfect evenwicht tussen muzikale acrobatie en catchiness vertoont. De basloopjes zijn exquise geïnfiltreerd in de songs, maar wilde gitaar- en keyboardsolo’s komen eveneens aan bod. We genieten echt wanneer zowel ‘All The King’s Horses’ als ‘Closer To The Sun’ ruimte laten voor akoestische gitaren en weemoedige passages. Maar er is ook een zekere heroïek die bevestigt dat Dio en Manowar ook hun charme hebben. Op die manier wordt dit album een feest om naar te luisteren met het dertien minuten lange ‘Sailing To Utopia’ als avontuurlijk epos. Dit is echt episch, met gevleugelde teksten, koorzang en een narratief als besluit. Episch, vitaal en strak zeilt Lazarus Effect door de poëtische teksten, terwijl de muziek zelf om duimen en vingers af te likken is. Wat zijn we gelukkig met dit teken van leven uit het Symphony X kamp!



