Eternal Evil – Forever Feared
Listenable Records
Release datum: 29 mei 2026
“Precies die variatie zorgt ervoor dat ze zich weten te onderscheiden van die talloze andere thrashbands ”
Koen de Waele I 16 mei 2026
Sterk beïnvloed door de extremere thrashscene van de jaren tachtig – denk aan Slayer, Kreator, Destruction en Exodus – werd deze Zweedse band in 2019 opgericht. Hun debuut uit 2021, ‘The Warriors Awakening… Brings the Unholy Slaughter!’, ademde nog volop de sfeer van oude thrashplaten, aangevuld met een vleugje black metal. Op opvolger ‘The Gates Beyond Mortality’ klonk de band al een stuk toegankelijker, en met het derde album ‘Forever Feared’ zetten ze die lijn door. De invloeden uit de jaren tachtig zijn nog altijd duidelijk hoorbaar, maar inmiddels met een eigen draai eraan. Na de onvermijdelijke intro trapt ‘The Darkened Sphere’ het album echt af. Hier gaan melodieuze speed metal en thrash perfect samen. Denk gerust aan het Belgische Evil Invaders, maar dan zonder de hoge zang.
Een opvallend moment is het vierde nummer, ‘Forever Feared’. Het start met een typisch jaren tachtig-baslijntje, gevolgd door een akoestische gitaar, om vervolgens plots volledig te ontploffen. Daarna schakelt het nummer verrassend over naar gothic- en new wave-achtige zang, waarna de thrash weer keihard terugkomt. Die combinatie van rockinvloeden en furieuze thrash levert een knaller van een track op. De Zweden weten op meerdere momenten zo te verrassen.
‘Eyes of Wrath’ opent als een snel Iron Maiden-nummer uit het midden van de jaren tachtig, om daarna stevig door te beuken. Precies die variatie zorgt ervoor dat Eternal Evil zich op hun derde plaat weet te onderscheiden van de talloze andere thrashbands.
Waar ‘Triumph Through Pain’ opnieuw teruggrijpt naar die heerlijke jaren tachtig-sound, begint ‘Stain of Roses’ met sci-fi-achtige toetsen en een spoken word-fragment, waarna de band weer het vertrouwde thrashgeluid oppakt. Ook op ‘The Mountain’s Gaze’ experimenteert Eternal Evil met strijkers en zachtere gitaarpartijen, om uiteindelijk opnieuw terug te keren naar het stevigere werk.
Zo laat Eternal Evil op hun derde album duidelijk een eigen identiteit horen, terwijl ze toch blijven verder bouwen op die vertrouwde jaren tachtig‑thrash‑ en speedmetalsfeer.



