Het is een tijdje in de mode geweest voor metalbands om op te treden met een (symfonie-)orkest. Nieuw is het dan ook niet en er zijn goede voorbeelden van te noemen (Triptykon) maar ook minder goede (Metallica, KISS). Ik kan me dan ook voorstellen dat je je achter je oren hebt gekrabd toen het nieuws bekend werd dat Voïvod ‘Symphonique’ zou uitbrengen; een live album met symfonie orkest voor de duidelijkheid.

Wat Voïvod echter goed heeft gedaan, in tegenstelling tot vele voorgangers, is het goed en doordacht uitwerken van de arrangementen. Hierdoor is het orkest een aanvulling op de band en niet een orkest dat een compleet ander nummer lijkt te spelen.

En zo krijgen oudjes als ‘The Unknown Knows’, ‘Into My Hypercube’ en het stokoude ‘Nuclear War’ een extra dimensie waar je oren gewoon van gaan flapperen. Op precies de goede momenten houdt de band in en geeft het orkest extra gas, maar ook andersom. Op ‘Tribal Convictions’ worden de drumpartijen van Away in het begin overgenomen door de paukenist van het orkest. Subtiel maar briljant gedaan en hierdoor ook heel natuurlijk. Muzikaal hoogtepunt voor mij persoonlijk is afsluiter en Pink Floyd cover ‘Astronomy Domine’ dat met orkest zo overweldigend klinkt dat het met stip op nummer 1 in mijn Playlist staat. En dat al weken lang.

Door de volgorde van de nummers uitgekiend te kiezen luistert ‘Symphonique’ als een op zichzelf staand Voïvod album dat klinkt als een soundtrack. Laat dat nou precies de bedoeling te zijn geweest van de Canadese veteranen. Op het artwork heeft Away extra zijn best gedaan en ook het nieuwe bandlogo kan weer jaren mee.

Kortom, alles klopt aan deze release. Album van het jaar? Het zou maar zo kunnen. Ik geef live albums normaal gesproken geen cijfer. Voor ‘Symphonique’ maak ik een uitzondering. Luisteren!