We weten al sinds 2024 dat Trelldom – de eerste band waarin Kristian Eivind Espedal aka Gaahl zijn artistieke vrijheid koesterde – gereïncarneerd is in een totaal andere muzikale entiteit in vergelijking met vroeger. Twee jaar geleden bracht Trelldom, na een stilte van zeventien jaar, het album ‘…By The Shadows…’ uit waarop geen vleugje black metal meer te bespeuren was. Integendeel, de muziek is eerder te omschrijven als experimenteel, avant-garde en vrije expressie. Op het randje van chaos wist de nieuwe vorm van Trelldom toch een uitdagend, maar ook kunstzinnig statement te maken dat kon tellen. Werd de band daardoor aangemoedigd om dit ingeslagen pad even te blijven volgen, maar dan nog extremer? Daar komt het in eerste instantie op neer als we de veertig minuten muziek op ‘…By The Word…’ trachten te vatten.

Kristian deed grotendeels op hetzelfde stel muzikanten als op voorgaand album een beroep. Hij blijft de charismatische oervader die respect afdwingt met zijn poëtische woorden (en soms heeft hij slechts een half woord nodig om de juiste sfeer te scheppen), maar even belangrijk om tot dit totaalgebeuren te komen, zijn de muzikanten. Dat is gitarist Stian ‘Sir’ Kårstad (ex-Djerv), percussionist Kenneth Kapstad (ex-Motorpsycho, Thorns) en de befaamde saxofonist en jazz muzikant Kjetil Møster. Recenter kwam daar ook nog bassist Eirik Øien bij. Het vervolmaken van dit alles gebeurde in Grieghallen studio in Bergen met de legendarische producer Eirik Hundvin aka Pytten. Het is de plek waar geschiedenis is geschreven bij het ontstaan van black metal.

De trage, vervormde klanken in ‘When This Was Young’ klinken bepaald dissonant. Als de band invalt, weerklinkt ook de bezwerende zang ‘when time stand still’… Kristian gaat verder met het verkennen van onbekende gebieden met zijn stem, al valt die meestal te omschrijven als waardig, warmhartig, laag en charismatisch. Saxofoon schettert erop los in ‘I Speak Forgotten Voices’ een volgende titel die ons meteen aan het mijmeren brengt. Uit chaos is ‘This Moment The Life Of A Memory’ gebeiteld. Soms lijkt dit wel de audio versie van ‘De Schreeuw’ van Münch, echter zonder dat er geschreeuwd wordt. Integendeel, de diepe stem die we horen in ‘In There Outside’ heeft meer raakvlakken met Madrugada en Swans dan met iets anders. Dit is een welhaast bevreemdende ervaring waarbij men bewust kiest om nog atonaler en complexer uit de hoek te komen. Men gaat voluit in het experiment en zalft minder. Wat een gevoel van bevrijding moet dit opgeroepen hebben!