Dit is een muzikale vrucht, gezaaid en gerijpt in de eenzame, verstilde tijden van de pandemie. Liminal Sky is het nieuwe creatieve hoofdstuk van de gerenommeerde producer Jaime Gomez Arellano en Daniel Knight. In feite zetten ze voort wat startte met de band Messenger. ‘All Tomorrow’s Darkness’ is geschreven en opgenomen in isolement in de Orgone studio van Arellano, maar er is vervolgens vijf jaar verder aan gewerkt met tal van gastmuzikanten die vooral uit het Hoge Noorden komen.

Het album is een rustige vorm van post rock, alternatieve rock en reflectie. Op het Engelse platteland konden beide heren zich volledig wijden aan dit debuut. Zij ontfermden zich over de basisinstrumenten, maar als hart van het materiaal werd zanger Mat McNerney aangetrokken, de Fin die staat voor Hexvessel en ook een poos in Beastmilk/Grave Pleasures present was, het aan Crippled Black Phoenix gelinkte gezelschap met allemaal ex-leden van CBP. Zijn heldere stem heeft veel charisma en zeggingsschap. Teksten en opnamen vonden plaats in Finland.

Dit album is getekend door het leven, elk geluid staat voor verschillende hoofdstukken uit het leven. Het is geen toeval dat Gomez een familielid verloor aan covid-19 en de moeder van McNerney ten onder ging aan dementie in die periode. Dat kreeg hier allemaal een plaats. De pakkende single ‘Some Other Time’ stelt nadrukkelijk ‘this is not goodbye, we’ll see each other some other time’ en weerspiegelt het vastklampen aan een laatste strohalm uit die periode. Naast losjes bespeelde gitaar en rustige zang horen we hier ook een saxofoonsolo van Lars Horntveth en mooi vioolspel van Alicia Nurho die heel het album voor ondersteuning zorgt. Kristoffer Rygg van Ulver leende zijn warme diepe stem voor de tweede single ‘A Solitary Future’, en dat maakt het tot een volgend hoogtepunt, al blijft ‘In Some Secret Universe’ ook heel de tijd boeien (7’30”). Ergens geeft Arellano ook mee dat zijn muziek zelfs beïnvloed is door Talk Talk ten tijde van ‘Spirit Of Eden’ en laat dat nu hun meest experimentele album zijn. Op dit album zijn er ook gastmuzikanten op synthesizer, , rituele percussie en een boel electronics. Wel mooi versmolten in het geheel. Het introspectieve van deze periode is ook op een prachtige manier te merken in het door vrouwelijke zang (Karin Park van Årabrot) beheerste ‘Penance’, de eerste track die volledig afgewerkt was. Het staat voor de dualiteit tussen duistere tijden en schoonheid die daar toch uit voortvloeit. Voor Arellano was dit de afsluiting van de periode dat hij in Engeland woonde en nu richt hij zich op een nieuwe creatieve horizon. Dit is een diepgaande luisterplaat waar je intens van kunt genieten als het even wat minder ‘heavy’ mag zijn.