Met ‘Symphony In Flesh’ bevestigt het Belgische Carnation waarom ze vandaag tot de sterkste deathmetalbands van Europa gerekend worden. De vijfkoppige band uit België bouwde de voorbije jaren al een stevige reputatie op met optredens op grote festivals als Graspop, Hellfest en Alcatraz. Op hun nieuwste album combineren ze opnieuw de brute kracht van klassieke Scandinavische death metal met opvallend veel melodie, sterke songwriting en een moderne productie.

De opener ‘Blackmouth’ schiet zonder waarschuwing uit de startblokken. Geen lange intro of opbouw, maar meteen een vernietigende aanval van razendsnelle riffs, furieuze drums en indrukwekkende gruntzang. Het hoge tempo wordt doorbroken door een tragere, emotioneel geladen gitaarsolo die toont hoeveel muzikale kwaliteit er binnen de band aanwezig is. Met ‘Flesh Eating Frenzy’ houdt Carnation het kort, snel en bijzonder agressief. In nog geen drie minuten krijgt de luisteraar een spervuur aan riffs en blastbeats voorgeschoteld. Het nummer komt hard binnen en laat geen seconde ademruimte.

Het titelnummer ‘Symphony In Flesh’ brengt vervolgens iets meer dynamiek. Een epische leadgitaar vormt de basis voor een nummer dat zwaar leunt op sfeer, zonder aan kracht in te boeten. De diepe vocalen en de herkenbare deathmetalriffs zorgen voor een perfecte balans tussen melodie en agressie. ‘Kingdom Of Dreams’ zet die lijn verder met sterke gitaarleads, indrukwekkend drumwerk en een afwisseling tussen brute vocalen en beter verstaanbare zangpartijen. Vooral de ritmische riffs blijven hier lang nazinderen. Na al dat geweld kiest ‘Labyrinth Of Silence’ voor een meer dreigende aanpak. Het nummer bouwt rustig op met zacht gitaarwerk alvorens de zware riffs hun intrede doen. De spanning wordt knap opgebouwd, al voelt de plotse fade-out op het einde wat onverwacht aan.

Met ‘Towards Death’ toont Carnation opnieuw zijn gevoel voor melodie. De tragere leadgitaar geeft het nummer extra diepgang, terwijl de agressieve basis behouden blijft. Het resultaat is een van de meer melodieuze momenten op de plaat. ‘Boundless Pathways’ behoort eveneens tot de sterkere nummers van het album. De nadruk ligt op het ritme, met riffs die direct uitnodigen tot headbangen en een ritmesectie die als een geoliede machine draait.

Afsluiter ‘Legacy Of The Forefathers’ is met ruim elf minuten het absolute epicentrum van de plaat. Het nummer bevat alles wat Carnation sterk maakt: brute passages, meeslepende melodieën, sfeervolle tussenstukken met fluisterende stemmen en indrukwekkend gitaarwerk. Ondanks de lange speelduur blijft het nummer boeien en slaagt de band erin voortdurend nieuwe accenten aan te brengen. Hier bewijst Carnation dat ze niet alleen technisch sterk zijn, maar ook uitblinken in songwriting.

Met een speelduur van iets meer dan 43 minuten levert Carnation een album af dat geen zwakke momenten kent. De band blijft trouw aan de geest van de old school death metal, maar voegt daar voldoende melodie en verfijning aan toe om het genre fris en relevant te houden. Vooral de sterke gitaarleads, de overtuigende vocalen van Simon Duson en het indrukwekkende drumwerk maken van ‘Symphony In Flesh’ een release die zowel door puristen als moderne deathmetalfans zal worden gesmaakt.