We verwelkomen het vierde studioalbum van de Finse progressieve metal band Oddland in augustus. Vierde album en het vierde label. ‘Unilluminate To Illuminate’ verschijnt nu via Frontiers. Dit stabiele viertal uit Turku begon nochtans met de wind in de zeilen. In 2011 wonnen ze de Suomi Metal Star wedstrijd op Finnish Metal Expo, waardoor zij onderdak kregen bij Century Media en een ruimer budget kregen om het debuut ‘The Treachery Of Senses’ op te nemen. In 2013 traden ze op in het Nederlandse Baarlo (ProgPower EU), dus ook in de Lage Landen maakte men kennis met hun moderne prog metal die enige gelijkenis vertoont met bands als Pain Of Salvation en Leprous; maar zeker geen kopie ervan is.

Het gaat goed met Oddland! De ervaring die men opdeed door te toeren met Soen heeft de band nog sterker en zelfbewuster gemaakt. Dat hoor je in het nieuwe materiaal. Ditmaal is er geen uitgebreid magnum opus dat alle aandacht trekt, maar een fraaie balans tussen heftigheid en filmische passages in een reeks gebalde composities. Het zit helemaal goed met de dynamiek die toch net nog meer biedt dan voorheen. Muzikale virtuositeit gaat hand in hand met de gevoelsmatige belevenis. Want ook al is er grote aandacht voor de soms complexe muziek, toch ontstaat dit alles uit emoties en gevoelens. Geen overkoepelend thema ditmaal – of het zou zijn dat er polariteit nodig is in het leven: yin en yang, donker en licht, goed en kwaad – maar de songs zijn wel geïnspireerd door wat men meemaakt in het leven.

Het inleidende ‘Amokinus’ zwelt aan vanuit de verte, voegt er percussie en trompetje bij, zodat er zelfs een feestelijke sfeer ontstaat. Dan start het ware en herkenbare werk, met de single ‘Eternal Erode’. Stompende, moderne riffs die ietwat dissonant klinken vormen de basis waarop plechtige, emotionele zang zich manifesteert. De cleane zang verwordt een paar keer tot grunts, maar dit zal het enige nummer worden met dat contrast. Meer gesofistikeerd klinkt ‘Soar’. Lage croonerzang, een drassige bas, maar wel meeslepend na enkele luisterbeurten. Dit is echt zo’n album dat beter en beter wordt naarmate je het meer beluistert. ‘Soar’ gaat over de afwezige vader in een gezin en wat dit doet met de jeugd van een kind. Er spreekt verlangen uit, maar ook de neiging om je ergens veilig weg te stoppen. ‘Ascent’ is een atmosferische passage in aanloop naar nog twee sterke singles. ‘Freefall’ en ‘Unilluminate’ vestigen zich al dra onder je hersenpan en vertonen dus eveneens een zekere catchiness. ‘Illuminate’ is wat onrustig qua sfeer en eindigt met violen en akoestische gitaren. Het beschouwende ‘Act Of Solace’ (sensitieve zang) leidt naar ‘Red Canvas’ (blazers op het einde), net zoals ‘Unbound In Time’ de voorbode is voor het groovend gespeelde ‘Waterdrops’. Overzichtelijk, verfijnd en met grote precisie weet Oddland ook op dit album te overtuigen! In september kunnen we dit, samen met Mother Of Millions, live zien in Zoetermeer en Diest. Een bezoek waard!