Een andere traditie is het langzaam opbouwen naar de ultieme hoogtepunten van het gebeuren. Dat betekent dat er ook dit jaar een ‘ouverture dag’ is die nog niet in de grot, maar op de campingsite plaatsvindt. Nadat we onze tent opgesteld hebben in het sappige hoge gras, is het dan ook niet ver om zich naar het kleinere podium te begeven waar drie artiesten vanavond een akoestische set brengen. Om vier uur in de namiddag is het echter al aardig druk om de welkomstdrank te laten smaken. We zijn dit jaar ruim op tijd aanwezig en kunnen zelfs als één van de eersten kiezen uit een helder biertje (met inbreng van Markus Stock bij het brouwproces) of een donker biertje. Wij kiezen voor de heldere variant. Vandaag is het bewolkt met opklaringen en af en toe een bui. Gelukkig viel het nogal mee en was het pas ’s nachts dat de hemelsluizen echt open gingen. Er zijn dan ook minder gegadigden dan anders om zich aan een openluchtbarbecue te wagen. Wel wordt er gezellig gekeuveld bij een biertje en is het voor allen een weerzien met misschien vage, maar wel leuke bekenden en worden er vast ook heel wat nieuwe vriendschapsbanden gesmeed. De grot is immers bekend als zijnde de vroegere werkplek van een smid.

Om kwart na zes ’s avonds betreedt Nest het podium voor een eerste akoestische set. Het is een blonde Fin die kantele speelt, het snaarinstrument dat ons leven binnentrad toen Amorphis doorbrak met ‘My Kantele’. Dat was te vinden op hun album ‘Elegy’ uit 1996. Precies het jaar dat Prophecy Productions van start ging. Toeval? Mooie vredige klanken waaien over de weide. Af en toe worden de songs wat voller gemaakt door elektronica sounds.

Neun Welten kunnen we een vaste waarde noemen op Prophecy Fest, vooral dan op de akoestische donderdag. Ditmaal blikken ze terug op het album ‘Vergessene Pfade’ dat twintig jaar geleden uitkwam. De songs van die plaat worden gespeeld door zes muzikanten, waaronder Aline Deinert op viool. Iemand speelt zelfs blokfluit! We hebben Neun Welten ooit gezien op het tienjarige bestaan van het label als beginnende band. Wat vliegt de tijd snel!

Vervolgens komt een spannend moment, want men ging een headliner voor volgend jaar aankondigen. Heel de dag werd daar al over gespeculeerd. Arthur Brown zou de aankondiging doen en hij speelde ook nog even zijn hit ‘Fire’ en mengde zich in het publiek. Ja beste mensen, er hoorde een heel theatertje bij om dan uiteindelijk te vernemen dat Falkenbach die headliner zou worden. Wat een comeback! Morgen kan men al een ticket voor volgend jaar vastleggen en dat is in die mate gebeurd dat Prophecy Fest 2027 in een mum van tijd uitverkocht was.

Simone Salvatore is de frontman van Spiritual Front, maar deze performance is solo en akoestisch. Tot tien uur ’s avonds speelt de man een set als singer-songwriter. Het is een uitstekende gelegenheid om nog wat meer te verbroederen met de ons omringende muziekliefhebbers en daarna eens vroeg in de slaapzak te duiken, want er wachten ons nog twee rijk gevulde dagen. We zijn er klaar voor na dit proeven van de unieke sfeer!