Tony Iommi behoeft onder de lezers van Arrow Lords Of Metal geen introductie, ga ik vanuit. De man vond ongeveer eigenhandig de muzieksoort uit waar we allemaal zo van houden, in welke vorm dan ook.  Ruim een jaar na het officiële afscheid van Black Sabbath in Birmingham is er een nieuw soloalbum van de ‘Riffmeister’. Het valt te prijzen dat Iommi zich überhaupt nog wil wagen aan nieuwe muziek. Hij had gemakkelijk op zijn lauweren kunnen gaan rusten, natuurlijk. De snarenplukker is inmiddels 78 jaar, maar heeft er toch nog een album vol nieuwe nummers uit weten te persen.

“Ik heb dit album niet gemaakt om mezelf te bewijzen” zegt Iommi in het persbericht. Die snap ik wel, dat is ook helemaal niet aan de orde en zo moet je niet naar ‘From The Dark’ luisteren. De nummers zijn stuk voor stuk herkenbaar door Tony’s spel en doordat Jorn Lande de nummers inzong, is doen de nummers meer denken aan de Sabbath periode met Ronnie James Dio, dan die met Ozzy.

Snelle nummers ga je op ‘From the Dark’ niet terugvinden. De acht tracks zijn allemaal midtempo of iets trager. Dat kun je natuurlijk verwachten bij een “riffmeister” als Iommi, maar toch was één snellere track wel prettig geweest voor de afwisseling op het album. Hoogtepunten voor mij op de plaat zijn opener ‘Over The Violent Sun’, het trage, doomy ‘Black Times’ en het eveneens trage maar loodzware ‘Beyond The Dead’.  Het afsluitende, ruim zeven minuten durende ‘Legacy’ mag ook niet onvermeld blijven. Meeslepend van de eerste tot de laatste noot.

De riff aan het begin van ‘World Alone’ doet me erg aan Metallica (lees: James Hetfield) denken, terwijl dat eigenlijk natuurlijk andersom zou moeten zijn. Zo zie je maar dat inspiratie twee kanten op kan werken, al is het alleen al in je brein.

Kwaliteit ten top op ‘From The Dark’, maar eerlijjk gezegd kun je als hardrockfan ook zonder. Als liefhebber van Iommi’s eerdere solowerk of als fan van Black Sabbath is aanschaf echter verplicht.