Nadat vorig jaar het eerste en tweede deel van ‘Opvs Noir’ geopenbaard werd aan de wereld, sluiten we Lord Of The Lost’s trilogie nu af met ‘Opvs Noir Vol. 3’. In de volgende elf songs vinden we ditmaal weer heel wat variatie, zonder van stijlbreuken te spreken. We vinden deze collectie songs dan ook beter dan het tweede deel, omdat er minder experimenten met genrevreemde gastartiesten gebeuren. Grosso modo nodigde de band van Chris Harms en Pi Stoffers ditmaal bands uit het glamrock circuit en uit de folky muziekwereld uit en dat past toch beter bij de eigenzinnige Duitse band uit Hamburg. In deze optiek denken we aan de woorden van Pi Stoffers in één van onze eerdere interviews: ‘Je mag onze muziek zeker gothic metal noemen, maar het is veel meer dan dat. Er zit ook heel wat glamrock in, pop, electro/ambient en voeg daar nog onze symfonische capriolen aan toe en we zijn op vele fronten thuis.’

Het gaat van start met duister gesproken flarden, een ruwe schreeuw en vervolgens smooth gothic zang in ‘Kill The Lights’, terwijl symfonische arrangementen en pakkende keyboardmelodieën de aandacht trekken. Een echt geslaagde oorwurm is ‘I’m A Diamond’. Deze single is een duet met Alea, de charismatische frontman van middeleeuwse folkgiganten Saltatio Mortis en laat je spoedig niet meer los. Humor komt ook aan bod, want vreemd genoeg heeft ‘My Funeral’ een positieve toon met de raad en kwinkslag ‘gelieve roze te dragen op mijn begrafenis, want we zijn al elke dag in het zwart gekleed’. Daar zit iets in. Het stampende ‘I Hate People’ krijgt een industrial tintje met de bijdrage van Wednesday 13. ‘The Shadows Within’ pront lieflijk met zijn exquise symfonische grandeur, waarna we even bombastisch bezig blijven in ‘La Vie Est Hell’ (ja hoor, in plaats van belle, mocht je geen Frans kennen). Dit deels in het Frans gezongen duet met Hannes Braun van Kissin’ Dynamite verwijst naar het gedichtenboek ‘Les Fleurs Du Mal’ van Charles Baudelaire dat al eerder Therion inspireerde tot een Franstalig avontuur. De derde glamrock band is het Engelse Cats In Space dat zijn zanger Damien Edwards een duet liet zingen met Harms in ‘Take Me Far Away’. ‘Square One’ en ‘Your Love Is Colder Than Death’ zijn vlotte gothic songs tout court. Een laatste gastbijdrage is van Ambre  Vourvahis van Xandria in het hartverscheurende ‘When Did The Love Break’. Hiermee zijn we bij de ballades beland, want ook afsluiter ‘The Days Of Our Lives’ is een pakkende ‘slow’. Boordevol weemoed en cinematisch van aard. Lord Of The Lost heeft deze trilogie op een luistervriendelijke, entertainende manier gecompleteerd. Succes verzekerd! Nachtelijke romantiek dwaalt er doorheen. Als dit verschijnt, is de band al bezig aan een uitgebreide Europese tournee met Ad Infinitum, Dogma en League Of Distortion, de festivals lonken en in december is er alweer een heus ‘Lordfest’ in Hamburg.