Wanneer Floor Jansen, terwijl haar band inmiddels klaarstaat, het podium betreedt, wordt ze ontvangen door een enthousiast publiek. Vanaf opener ‘Reversed Polarity’ zit de energie er direct goed in. Met ‘Élan’, ‘Fire’, ‘While Love Died’ en ‘Invincible maakt ze meteen duidelijk hoe breed haar muzikale spectrum inmiddels is. Nightwish, Northward, After Forever en haar solowerk krijgen allemaal een plek in de set, het wisselt elkaar moeiteloos af. De band heeft plezier en klinkt goed op elkaar ingespeeld.  Wat direct opvalt is hoe ontspannen ze op het podium staat. Ze begroet het publiek enthousiast, maakt grapjes en zoekt voortdurend contact met de zaal.

Ook het publiek zelf blijkt opvallend divers. Naast trouwe After Forever- en Nightwishfans zijn er bezoekers die haar vermoedelijk vooral kennen van Beste Zangers. Op papier lijken die werelden behoorlijk ver uit elkaar te liggen, maar zij weet ze blijkbaar toch bijeen te krijgen.

Een akoestisch rustpunt

Na Storm gaat de handrem er even op. Er verschijnt een barkruk op het podium en Floor neemt plaats. Niet zonder eerst een grap te maken over haar leeftijd. Blijkbaar komt er een moment waarop 1,5 uur staan minder aantrekkelijk wordt. De zaal kan er zichtbaar om lachen. Tijdens ‘Old And Wise’ (cover van Alan Parsons Project), ‘Sway’, ‘How’s the Heart?’ en ‘Hope’ verdwijnen de grote gebaren naar de achtergrond. De nadruk ligt hier niet op indrukwekkende uithalen, maar op de nummers zelf. En dat blijkt voldoende.

Tussen wolf en hond

Tussen de nummers door vertelt Floor ook het verhaal achter ‘Hytress’, het nieuwe album dat op 15 januari 2027 verschijnt.  Zelf bedacht ze de titel, een samenvoeging van “Hybrid” en “Huntress”. Op de albumhoes, gemaakt door een Franse kunstenares, staan een hond en een wolf afgebeeld, met daartussen een vrouwelijke figuur. “Hybrid” verwijst naar de mix van stijlen, invloeden en nummers die je laat horen. “Huntress” is de vrouwelijke vorm van een jager: krachtig, zelfstandig en niet bang om op te vallen.

Volgens Floor symboliseert de afbeelding de verschillende kanten van haar persoonlijkheid. De wolf staat voor het wilde, rauwe en krachtige. De hond voor trouw, openheid en rust. Daartussen staat de vrouw die beide kanten in zich verenigt. Ik moet eerlijk toegeven dat ik normaal gesproken een lichte allergie heb voor dit soort symboliek. Het kan al snel te bedacht, of zelfs wat pretentieus overkomen. Maar Floor vertelt het met zoveel enthousiasme en overtuiging dat het verhaal nergens geforceerd voelt.

Bovendien blijft het niet alleen bij woorden. Met ‘Ru’n, het live-debuut van ‘Bring Me Silence’ en het afsluitende ‘Everything Is Moving On’ krijgt het publiek alvast een voorproefje van wat ‘Hytress’ te bieden heeft. Energieke nummers.  De intentie lijkt te zijn om muziek te maken die voor een breder publiek toegankelijk is, zonder daarbij de eigen stijl en identiteit te verliezen. Door meer popelementen toe te voegen aan de stevige metalbasis ontstaat een toegankelijker geluid

Natuurlijk ontbreken de klassiekers niet. ‘Nemo’, ‘Energize Me’, ‘Face Your Demons’ en ‘Amaranth’ zorgen stuk voor stuk voor enthousiaste reacties en beweging vanuit de zaal.  Zelfs richting de finale blijft de ontspannen sfeer behouden. Tijdens het inzetten van ‘Everyting is Moving On’ gaat het even mis wanneer band en zangeres niet helemaal gelijk inzetten. Floor reageert zoals ze de hele avond al doet: ontspannen en met humor.

“Zullen we tegelijk starten?”