Jamie Kobić zou je kunnen kennen van Gavran, de Rotterdamse post-metal formatie waarvan hij de drijvende kracht is. Tijdens de pandemie die nu al weer heel lang geleden lijkt gebruikte hij de overvloedig beschikbare tijd om te werken aan de songs die uiteindelijk hun weg hebben gevonden op ‘The Forever Silent’, het debuutalbum van Kobić’ solo-uitlaatklep Svjetlost. Waar Gavran post-metal is en een band met meerdere leden, daar is bij Svjetlost de heavy stonerdoom van acts als Sleep en High on Fire het uitgangspunt – en niet onbelangrijk, Svjetlost is Jamie Kobić en niemand anders. En om het feestje compleet te maken, de plaat komt uit via Shadow of Sorrow Records, Jamies eigen platenlabel.

‘The Forever Silent’ bestaat uit vier zeer lange nummers (de kortste duurt net geen dertien minuten!), wat niet zo vreemd is als Sleep een van je referentiepunten is. Voor inspiratie hoefde Kobić niet ver te zoeken: ‘The Forever Silent’ gaat over Bosnië, het land waar zijn wortels liggen. Dat uit zich op verschillende manieren. ‘Lands of Suffering’ gaat over de littekens die het gevolg zijn van een burgeroorlog en het daarop volgende uit elkaar vallen van een samenleving in verschillende stammen. ‘The Golden Lilies’ is een song over Mostar, de plaats waar (als ik het goed begrepen heb) de familie van Kobić vandaan komt. De traditionele volksmuziek van Bosnië, de door de Turkse overheersing erg oriëntaals klinkende Sevdah, zou in de songs terug te horen moeten zijn. Mijn kennis van Balkan-folk gaat niet ver genoeg om daar een mening over te hebben, maar afgezien van een algehele melancholische sfeer, die naar het schijnt ook typisch voor de Sevdah moet zijn, is ‘The Forever Silent’ vooral een meeslepend doom album. De lengte van de songs maken een gelaagdheid en dynamiek mogelijk die met korte songs van een minuut of vier moeilijk te realiseren zouden zijn. Je zou iets kunnen vinden over de overduidelijke Sleep en High on Fire invloed, maar net als bij de Amenra fixatie van Gavran geldt ook hier: je kunt je voorbeelden beroerder kiezen. Ja, de sound lijkt af en toe verdomd veel op die van Matt Pikes bandjes, maar zolang het niet verzand in een quasi Sleep-tribute: wat zou het?

‘Land of Suffering’ is gewoon een ontzettend gaaf nummer met bezwerende vocalen en loodzware, bijna oneindig voortbulldozerende riffs. Wanneer de track na ruim dertien minuten ineens wegsterft is het bijna een schok. ‘The Golden Lilies’ kent een lang intro. Wat heet, er zijn genoeg bands die hun song al hebben afgerond in de tijd die deze ouverture duurt. Na ruim vier minuten schoenenstaren worden de effectpedalen ingetrapt en krijgt de song meer body. Dezelfde basisriff, maar met flink wat meer energie, zowel waar het de gitaren betreft als ook de vocalen. Door de herhaling en subtiele veranderingen gaandeweg het nummer ontstaat een hypnotische, minimalistische krautrocktrance, maar dan wel eentje met een fullout stonerdoom blast.

Wanneer het laatste nummer start wordt de achilleshiel van Svjetlost duidelijk. Hoe geweldig heavy de massieve baslijnen en gedowntunede gitaarriffs ook zijn, hoe mooi de drumroffels het geweld ondersteunen, het is na een minuut of veertig – en met nog vijftien te gaan – wel heel veel van hetzelfde. Misschien ben ik te pietluttig en moet ik letten op de dynamiek, want ja, die is er en dan met name in het slotnummer dat af en toe volledig stilvalt. De riffs rollen niet continu door, er is dus ook af en toe tijd voor bezinning, berusting of hoe je het ook wilt noemen. Gelukkig maar want zonder de kwetsbare, meer introverte kant die Kobić wel degelijk ook in zich heeft en laat horen, zou ‘The Forever Silent’ een ongekende powertrip zijn, maar wel een tamelijk saaie powertrip.