We stellen tot onze tevredenheid vast dat meer en meer bands die in de jaren negentig begonnen, een comeback doen en nieuw werk presenteren. Het waren spannende tijden toen de extreme metalscène melodieuzere elementen in zijn muziek ging toelaten en anderzijds, zachtere genres een extra injectie pit kregen door heavy elementen. De gotische richting kende tal van kruisbestuivers met groot succes. Beseech hoort thuis in het rijtje van weemoedige maar stevige acts als Charon, Sentenced, Darkseed en bij uitbreiding Type O’Negative, Draconian en Anathema.

De Zweedse band werd opgericht in 1992 en bracht in de eerste periode (tot 2006) vijf succesvolle albums uit waarop de zang verdeeld werd in mannelijke en vrouwelijke cleane zang. Donkere weemoed en een gotische sfeer heersten in de songs, ook nu nog. In 2012 volgde een reünie, al waren veel van de oorspronkelijke leden verdwenen. Dat geldt ook voor het comebackalbum ‘My Darkness, Darkness’ dat in 2016, tien jaar na de split, verscheen. En nu zijn er weer tien jaar voorbij eer er een vervolg komt.

De band heeft voor ‘Future. Present. Past’ wel een extra troef in handen. Op dit nieuwe album horen we namelijk het meest succesvolle vocale duo dat van ‘Souls Highway’ (2002) destijds een geliefd album maakte. Erik Molarin en Lotta Höglin zijn terug van de partij en dat klinkt toch wel prachtig! In vergelijking met het vorige album is alleen songschrijver/gitarist Manne Engström nog van de partij. Een volgende extra troef is de hoge kwaliteit van de elf songs. Ze zijn toegankelijk, duister maar met een comfortabel gevoel en bulken van fraaie melodieën. De lage, diepe stem van Erik vormt een mooi contrast met de rustige, toegewijde prestatie van Lotta. De meeste nummers starten met klassieke piano of tokkelende gitaren, om daarna open te bloeien tot weelderige composities. Songs als ‘End This’, het sensitieve titelnummer en de ballade ‘Still Lost’ worden summier voorzien van enige simfonische laagjes, maar nergens wordt het te gepolijst. Anderzijds is het ook nooit ruw of gejaagd, of het zou de vlotte uptempo track ‘Boundless Space’ moeten zijn. Want vlotte, uptempo songs zijn er ook te rapen, luister maar naar ‘You Bleed. You Dream. You Breathe.’ of ‘Melodies Of Movement’.De refreinen worden meermaals samen gezongen en er passeert excellent gitaarwerk. Naast tien eigen composities brengt Beseech ook een cover van Roxette. ‘The Sweet Hello, The Sad Goodbye’ blijft wat poppy, maar is toch wel leuk in deze versie. We houden een goed gevoel over aan dit album. Beseech is als het ontmoeten van een oude vriend waar het direct weer mee klikt.