De wet van Murphy had mij al aardig te pakken die dag; nog chagrijnig van gezanik op het werk, bepakt met een leentelefoon omdat de mijne die middag “poef” zei, en in een trein vol met gillende kinderen en hysterische tokkies begaf ik mij naar Den Bosch. De zware taak om mij weer een beetje in een fatsoenlijk humeur te krijgen viel aan Lovell’s Blade. Dit is een split-off van de succesvolle Nederlandse band Picture. Muzikaal wijkt deze band niet veel af van de voormalige broodheer, stevige rock/metal met lekkere clichéteksten over de devil’s daughter en het drinken van one last whiskey. Muzikaal gebeurt er weinig spannends; de band blijft veilig in de vierkwartsmaat en bedient zich van brave maar fijne gitaarsolo’s en eenvoudig doch strak drumwerk. Een behoorlijk contrast met de melodische en progressieve metal van de hoofdact, maar desondanks weet de band te overtuigen. Zanger Pete Lovell krijgt de meezingers goed op de hand tijdens ‘Rolling On’ en het enthousiasme van de vaste aanhang van de band in het publiek werkt aanstekelijk. Muzikaal doet de band zijn ding, er is geen moment dat ik echt omver geblazen word maar zeker ook geen moment dat ik met gekromde tenen sta. Na ongeveer een half uurtje zit het voorprogramma er weer op en bedankt de band het inmiddels aardig toegestroomde publiek. Hier komt zelfs de drummer nog even voor naar voren op het podium, en neemt voor het gemak zijn hi-hat mee. Het is duidelijk dat een opgewarmd publiek klaar is voor de hoofdact, de missie van Lovell’s Blade is dus zeker geslaagd.

Masterplan kwam, zag en overwon. De band knalt er middels de nieuwste single ‘Chase The Light’ lekker in en pakt direct door met ‘Enlighten Me’ en ‘Spirit Never Die’ van het roemruchte debuutalbum uit 2003. Roland Grapow speelt zichzelf zonder enige moeite in de kijker en vuurt de ene na de andere fantastische gitaarsolo op de zaal af. Zanger Rick Altzi is vandaag blijkbaar nog wat verkouden, maar het is dat ze het erbij vertelden. Aan zijn zangprestaties was het niet te horen vandaag, alleen praten ging hem niet zo goed af. Het debuutalbum blijft deze hele show centraal staan. Zelfs ‘Sail On’ komt langs, we waren hier in Den Bosch getuige van een live-debuut van dit nummer. Deze plaatsnaam is de Zweedse zanger trouwens te machtig, “Den Bog” is het beste wat hij ervan kan maken. De band is in goeden doen en er worden aan de lopende band grappen uitgehaald, vooral Roland had er schik in om zijn bandmaten af en toe lekker in de zeik te zetten. Met ‘Crimson Rider’ komen we ook langs ‘Aeronautics’, één van de beste albums in de moderne Duitse metal waar we ook het schitterende ‘Back For My Life’ nog van te horen krijgen. Later op de avond worden de klassiekers afgewisseld met nieuwer materiaal, er wordt zelfs nog een stuk gespeeld dat nog niet uit is, waar we in Den Bosch dus de eerste publieke luisteraars van mochten zijn. Van ‘Novum Initum’ komt slechts één stukje voorbij met ‘Keep Your Dream Alive’. En natuurlijk kon Masterplan ons de legendarische eerste single ‘Heroes’ ook niet onthouden. De encore had van mij uiteindelijk niet gehoeven. Een tot vervelens lang uitgerekte versie van ‘Crawling From Hell’ compleet met bandintroducties slokt een kwartier op. Door uiteindelijk zelfs een Helloween cover te spelen als uiteindelijke afsluiter weet de band effectief een zure nasmaak te geven aan een verder geweldig concert. Ik ben razend benieuwd naar het nieuwe album, eind juni zullen we definitief weten of we Masterplan echt als herrezen kunnen beschouwen. Aan hun live capaciteiten zal het in ieder geval niet gaan liggen, dat heeft de band vanavond wel bewezen.