Amper twee jaar na het verschijnen van het debuut ‘From Hell I Rise’ ligt er al een extended deluxe edition in de winkel, uitgebracht in verschillende formaten. De standaard‑LP en ‑CD krijgen een nieuw artwork, terwijl de originele dertien nummers uiteraard behouden blijven. Kerry King bewijst hiermee dat hij na Slayer nog lang niet is uitgeraasd.

Vanaf de eerste seconde knalt het album uit de speakers met agressieve riffs, razendsnel drumwerk en die herkenbare, messcherpe King‑solo’s. De productie klinkt strak en krachtig, en zanger Mark Osegueda levert een venijnige prestatie die perfect bij de muziek past. Tracks als ‘Idle Hands’ en ‘Residue’ barsten van de thrashenergie en roepen onvermijdelijk het Slayer‑gevoel op.

Precies daar zit ook meteen de grootste kritiek. ‘From Hell I Rise’ klinkt vaak als Slayer zonder Slayer. Echte verrassingen of stilistische risico’s blijven uit en sommige nummers lopen wat te vlot in elkaar over. De songs zijn sterk, maar volgen een vertrouwd stramien dat weinig nieuws brengt. Toch werkt het album net door die compromisloze aanpak: geen vernieuwing, wel een brute en eerlijke thrashplaat voor liefhebbers van hard en snel. Geen revolutie, maar wel een overtuigend statement.

Wat deze editie echt interessant maakt, zijn de vijf bonusnummers: ‘Crucifixation’, ‘From Hell I Rise’, ‘Two Fists’, ‘Rage’ en ‘Trophies of the Tyrant’. Het gaat om demo­versies van bestaande albumtracks, met Kerry King zelf achter de microfoon. Iets wat hij al jaren doet, maar dat tot nu toe nooit officieel werd uitgebracht. Verwacht geen zanger van het kaliber Osegueda, maar Kerry houdt zich verrassend goed staande en geeft de nummers een extra ruwe, authentieke kant. Vanaf ‘Crucification’ hoor je meteen dat dit voor een demo van uitzonderlijk hoge kwaliteit is. Niet dat je verwacht dat iemand als Kerry nog met een simpel bandrecordertje in zijn garage zit te prutsen. Zijn zang past zelfs beter bij deze razendsnelle, compromisloze thrashmetal en leunt dichter aan bij de stijl van Tom Araya. Het hardcore-achtige ‘Two Fists’ komt met Kerry achter de microfoon nog sterker naar voren en klinkt een stuk authentieker. Heb je het originele album nog niet, dan is deze extended edition absoluut een aanrader.