Gloryhammer – interview met Sozos Michael (Angus McFife II)
Angus McFife II: “Voor dit album had Chris nog wel een aantal sterke ideeën en fragmenten aangeleverd die volledig in de typische Gloryhammer-sfeer zaten, maar verder was hij nauwelijks betrokken bij het schrijfproces.“
Love ‘em or hate ‘em, Gloryhammer! Met hun mix van epische power metal, sciencefiction en een mate van schaamteloosheid waar zelfs Monty Python nog een puntje aan kan zuigen heeft de band zich in relatief korte tijd ontwikkeld tot een van de meest opvallende bands binnen het genre. Dat heeft de band geen unicorn-eieren gelegd. De band heeft straks “slechts” vijf albums op naam, maar heeft een logo wat vaak een stuk groter wordt afgedrukt op festivalposters dan dat van andere veel ervarener bands. Naar aanloop van dat vijfde album, ‘Space 1193’, sprak ik met zanger Sozos Michael, ook bekend als Angus McFife II. Lees dus vooral verder voor een update met jouw favoriete power rangers!
Jori van de Worp Ι 15 augustus 2026
Allereerst bedankt dat je tijd wilt maken voor de Nederlandstalige inwoners van het Koninkrijk Fife. Hoe gaat het met je?
Het gaat heel goed, dankjewel dat je hiervoor tijd maakt. Ik kijk ernaar uit om dit interview te doen en vind het leuk om mee te werken.
Jullie hebben met ‘Space 1993’ een album op het punt van uitkomen. Daar heb ik uiteraard vragen over maar laten we eerst eens naar de recente geschiedenis kijken. Vijf jaar geleden sloot je je aan bij Gloryhammer als opvolger van Thomas. Had je het gevoel dat de fans je direct accepteerden, of vond je dat je jezelf eerst moest bewijzen?
In het begin voelde ik zeker de druk om mezelf te bewijzen. Er bestond al een grote fanbase en een wisseling van zanger zorgt altijd voor veel verwachtingen. Daarom had ik het idee dat ik moest laten zien dat ik deze rol waard was. Tegelijkertijd merkte ik al snel tijdens optredens en gesprekken met fans dat ik eigenlijk heel warm werd ontvangen. Natuurlijk was er online wat weerstand. Dat zie je bij vrijwel iedere zangerswissel. Sommige mensen blijven altijd vasthouden aan de vorige vocalist. Maar over het algemeen verdwenen die geluiden vrij snel. De meeste fans hebben de nieuwe situatie volledig omarmd. Uiteindelijk is de overgang veel soepeler verlopen dan ik vooraf had durven hopen.
Wanneer voelde Angus McFife niet langer als een personage van iemand anders, maar echt als jouw eigen karakter?
Dat proces begon eigenlijk al rond onze eerste tour en de opname van mijn eerste single met de band, ‘Fly Away’. Toen ging ik nadenken over wie Angus McFife precies is wanneer ik hem vertolk. Omdat het een “larger than live” personage is dat al jarenlang deel uitmaakt van de mythologie van de band, duurde het even voordat ik volledig vertrouwen had in hoe hij moest klinken en handelen. Tegen de tijd dat ‘Return to the Kingdom of Fife’ uitkwam in 2023 voelde ik dat ik dicht bij dat punt zat. Nu bestaat er eigenlijk geen onderscheid meer tussen hoe ik Angus speel en hoe hij volgens mij zou handelen, die twee zijn volledig samengevallen.
In de promotie van het nieuwe album Space 1993 wordt gesproken over een grotere muzikale diversiteit dan ooit tevoren. Ik hoor dat zelf ook terug op de plaat maar ik ben slechts de criticus en jij de maker, dus hoe kijk jij naar?
Ja ik denk dat die omschrijving volledig klopt. Het grote verschil met eerdere albums is dat de songwriterverdeling deze keer anders lag. In het verleden schreef Chris Bowes het grootste deel van de muziek, terwijl de rest van de band vooral aanvullingen deed. Voor dit album had Chris nog wel een aantal sterke ideeën en fragmenten aangeleverd die volledig in de typische Gloryhammer-sfeer zaten, maar verder was hij nauwelijks betrokken bij het schrijfproces, behalve als verteller. Daardoor kwamen de invloeden van veel verschillende bandleden samen. Iedereen bracht zijn eigen muzikale voorkeuren mee, waardoor de nummers meer individuele identiteit hebben gekregen. Het klinkt nog steeds onmiskenbaar als Gloryhammer, maar we hebben ons deze keer meer vrijheid gegeven om verschillende genres en stijlen met elkaar te combineren.
Natuurlijk is de muziek nog altijd Gloryhammer in de kern. Nummers als ‘Ultimate Sacrifice’, ‘Warriors of Auchtermuchty’ en ‘Hammer of Fate’ liggen duidelijk in de stijl waar jullie geliefd om zijn. Zie je daar toekomstige liveklassiekers tussen zitten?
Persoonlijk kijk ik vooral uit naar ‘Die With a Sword in My Hand’. Dat was onze tweede single van het album en eigenlijk vond iedereen in de band meteen dat dit een van de sterkste nummers was die we in lange tijd hadden geschreven. Het nummer heeft enorm veel energie en een heel aanstekelijk karakter. Vooral de bridge vind ik geweldig. Bovendien zit er veel interactie tussen mij en het publiek in verwerkt, met meezing en meeschreeuwmomenten. Daarom ben ik erg benieuwd hoe dat live gaat uitpakken. Dat is voor mij het nummer waar ik het meeste naar uitkijk.
Sommige nummers zijn zelfs naar Gloryhammer-maatstaven behoorlijk bijzonder. Denk bijvoorbeeld aan ‘On a Quest for Aberdeen’ of de disco-metaltrack ‘Demonic Devotion’. Welk nummer zal de fans volgens jou het meest verrassen?
Ik denk dat ‘Demonic Devotion’ voor de grootste verrassing gaat zorgen. Gloryhammer heeft eerder al disco- en popelementen gebruikt, ‘Universe on Fire’ is bijvoorbeeld nog altijd een publieksfavoriet. Maar dit nummer wijkt niet alleen muzikaal af, ook thematisch gaat het een andere kant op. Het verhaal draait om een halfgod die bezeten is door een kosmische godheid en daardoor niet kan stoppen met moorden. Het lied gaat over het schuldgevoel en de wanhoop van dat personage terwijl hij gevangen zit in zijn eigen lichaam. Dat introspectieve karakter is iets wat we normaal gesproken niet vaak doen. Meestal draaien onze teksten juist om kracht, hoop en heldendom. Daarom verwacht ik dat dit nummer mensen zal verrassen.
Het laatste nummer van het album is zelfs voor Gloryhammer-begrippen erg lang, en ik ga de titel niet eens proberen uit te spreken. Wat is de filosofie achter zo’n titel? Typisch mannendingetje van “langer is beter”?
Haha nee dat is eigenlijk een verwijzing naar Bal-Sagoth, een band die een belangrijke inspiratiebron voor Gloryhammer is geweest sinds het ontstaan van de groep. Zij stonden bekend om absurd lange songtitels, soms zelfs bij relatief korte nummers. Omdat vrijwel iedereen in Gloryhammer fan is van Bal-Sagoth leek het ons leuk om daar een knipoog naar te maken. Daarnaast vonden we het simpelweg grappig om een titel te kiezen waarvan je twintig seconden nodig hebt om hem uit te spreken.
Verhalend wordt ‘Space 1993’ gepresenteerd als een direct vervolg op ‘Space 1992: Rise of the Chaos Wizards’. Waarom was juist nu het juiste moment om naar dat verhaal terug te keren?
Allereerst omdat dat album enorm geliefd is bij de fans en ook bij onszelf. Bovendien wisten we eigenlijk al sinds ‘Fly Away’ dat we ooit naar 1993 zouden terugkeren. In die song zit namelijk al een verwijzing naar dat jaartal. In de uitgebreide tijdlijn van het Gloryhammer-universum was 1993 lange tijd de grote onbekende. We weten dat Angus McFife V vanuit het jaar 1529 op een unicorn naar de toekomst reist. Zijn uiteindelijke lot in 1993 werd steeds gesuggereerd, maar nooit volledig verteld. Nu voelde het als het juiste moment om dat hoofdstuk eindelijk verder uit te werken en het verhaal van deze versie van Angus McFife vooralsnog af te ronden.
De bandband tussen Alestorm en Gloryhammer is bekend. Als één personage uit het Gloryhammer-universum een week op een piratenschip van Alestorm moest doorbrengen, wie zou dan direct tot kapitein worden benoemd en wie zou na twee dagen overboord worden gesodemieterd?
De Hootsman zou waarschijnlijk meteen promotie maken, zelfs tot admiraal in plaats van kapitein. Hij heeft simpelweg de uitstraling en persoonlijkheid om elke leidinggevende rol op zich te nemen. Hij is een god, een held en een superster tegelijk. Proletius zou waarschijnlijk het minst nuttige bemanningslid zijn. In deze tijdlijn is hij namelijk geen fysiek persoon meer, maar een hologram. Omdat hij duizend jaar eerder gestorven is, bestaat hij alleen nog via technologie. Dat lijkt me niet bijzonder handig als je aan boord de zeilen moet hijsen of andere scheepswerkzaamheden moet uitvoeren.
Binnenkort beginnen jullie aan een grote Europese tournee met onder andere concerten in Nederland en België. Heb je speciale herinneringen aan optredens in onze regio?
Absoluut. Eén van de hoogtepunten van 2026 was ons optreden op het Belgische festival Trolls & Legends. Dat festival had een unieke sfeer. Er waren marktkraampjes, mensen liepen rond verkleed als piraten, tovenaars en krijgers, en overal hing een soort fantasy-conventiegevoel. Wat mij vooral is bijgebleven was een gigantische draak die boven het publiek hing. Dat ding was zeker tientallen meters lang en bevond zich precies binnen mijn zichtveld terwijl we speelden. Het zorgde ervoor dat je helemaal werd meegesleept in een wereld waarin draken echt zouden kunnen bestaan. Dat sloot perfect aan bij de sfeer die wij als band proberen neer te zetten.
Tijdens de tour nemen jullie Majestica en Arion mee als supportbands, twee bands die in dezelfde wateren opereren als Gloryhammer. Van alle tien miljoen metal bands in Scandinavië alleen al, hoe zijn juist deze twee bands gekozen?
Het saaie antwoord is: planning. Er zijn veel bands waarmee we graag zouden willen touren, maar vaak hebben die al andere verplichtingen. Wat Majestica en Arion betreft waren we bovendien al jarenlang fan. Met Arion hebben we in 2022 al door het Verenigd Koninkrijk getoerd. Het zijn geweldige mensen en ongelooflijk getalenteerde muzikanten. Met Majestica hebben we nog niet getoerd, maar ik ken Tommy Johansson al jaren van zijn bekende metalcovers op YouTube. Ik volg hem zelfs al sinds de tijd vóór Sabaton toen hij nog onder de naam ReinXeed werkte. Daarom kijk ik er enorm naar uit om samen op pad te gaan. Hij neemt ook fantastische covers op voor zijn Youtube kanaal, misschien kunnen we ooit zelfs een gezamenlijke cover hiervoor opnemen.
Kun je al iets vertellen over wat er na de albumrelease en tour op de planning staat?
We zijn momenteel druk bezig met het vastleggen van meerdere toekomstige tours. De hoogste prioriteit ligt bij een terugkeer naar de Verenigde Staten en Canada. Dat is na Europa onze grootste markt en met een nieuw album willen we daar natuurlijk aanwezig zijn. Daarnaast willen we graag nieuwe regio’s ontdekken, bijvoorbeeld delen van Azië waar we nog niet eerder hebben gespeeld. Ook hopen we terug te keren naar Zuid-Amerika, waar we eind 2025 geweldige ervaringen hebben gehad. En uiteraard staat Australië ook hoog op de verlanglijst. Ik kan nog niets officieel aankondigen, maar achter de schermen wordt hard gewerkt aan nieuwe internationale plannen.
Is er ook nieuws rondom jouw andere band of project, Aeons Enthroned?
Aeons Enthroned bestaat nog steeds en bracht rond 2025 zijn laatste album uit. Omdat het project bestaat uit muzikanten uit verschillende landen en niet iedereen fulltime met muziek bezig is, verloopt alles wel wat langzamer dan bij reguliere bands. Er wordt nog steeds aan nieuwe muziek gewerkt. Zelf lever ik vooral zangbijdragen wanneer dat nodig is. We hebben eerder een album gemaakt dat gebaseerd was op de Knights of the Old Republic-games en uiteindelijk willen we daar nog een vervolg op maken dat het verhaal van de tweede game behandelt. Het project leeft dus nog, alleen op een rustiger tempo.
Dat waren al mijn vragen. Heb je nog een laatste boodschap voor de Nederlandse en Belgische fans?
Ik wil iedereen bedanken die kaarten koopt, de nieuwe plaat ondersteunt en ons blijft volgen. Ik kijk er enorm naar uit om weer in Nederland en België op te treden. Touren door Europa is altijd fantastisch en ik kan eerlijk gezegd niet wachten om iedereen weer te zien. Tot bij de concerten!
