Archaic Oath ontstond in 2024 toen twee prominente muzikanten uit de Belgische metal scène een samenwerking aangingen om zich te laten gaan in zwartgeblakerde furie zoals die in de jaren negentig door bands als Naglfar, Dissection en Unanimated gebracht werd. Enerzijds betreft het Arne Vandehoeck (zang, teksten), en anderzijds Filip Dupont (alle instrumenten en muziek). De eerste is al jaren de motor achter vaste doomwaarde Marche Funèbre, zong ook in Herfst en geldt nu als frontman bij Hail Spirit Noir. De tweede heeft een nog ruimer verleden in bands als Gorath en Theudho en speelt nu in Hemelbestormer. Hier opereren ze onder de namen Ameriach en Lykormas.

Het soort melodieuze, maar woeste black metal die hier gepresenteerd wordt, komt overduidelijk uit hart en ziel. Plus kennis van de stijl, want het ‘o ja’ gevoel steekt al vlug de kop op (zonder dit als een kopie aan te voelen). Met name in het tremolo gitaarwerk, de welhaast sierlijke leads die erdoorheen zwermen en de incidentele warme keyboardslagen. Voeg daar de stem van Ameriach aan toe in zijn wildste krijsvorm en we zitten gebeiteld. Uiteraard is het materiaal uptempo, terwijl de soms folkachtige gitaren nu en dan doen denken aan pagen band Theudho van Lykormas. Wanneer je de video voor ‘Forest Of Horrors’ bekijkt krijg je al een puike doorsnede van wat er in zeven nummers van vijf tot zeven minuten gebeurt. In ‘Wrath Of The Witches’ is er een gesproken fragment. Halverwege is er met het interludium ‘Requiem For A Doomed Soul’ een rustpunt. Hier horen we het klassieke akoestische gitaarspel van gastmuzikant Kristof Vandebeek. De titel van ‘Abysmal Ascent’ wordt een aantal keer sereen clean gezongen, terwijl men uptempo voortjaagt. Het blijft een feest om telkens te genieten van de zingende gitaarlijnen, verheven boven meedogenloze black metal furie. De epische afsluiter ‘Into The Temple Of Light’ is daarbij onze favoriet. De vervormde gitaren aan de start, slepend en onwerelds, monden uit in heerlijke razernij, schel en scherp parerende. Weer is er een moment om de akoestische gitaren van Kristof te laten aanrukken, waarna men weer vollen bak losgaat. Tot slot is er nog de Emperor cover ‘Ye Entrancemperium’ en dat gulpt er eveneens vlot uit. Dit project zal uitgebreid worden met leden van Beltez, Sumerian Tombs en Melechesh om ook op het podium zich te manifesteren. Dit debuut is het bewijs dat black metal uit de jaren negentig nog steeds interessant en boeiend kan zijn.