Er zijn bands die evolueren, experimenteren en zichzelf voortdurend heruitvinden. En dan heb je Nunslaughter, die al dertig jaar klinkt alsof iemand per ongeluk een bezeten grasmaaier heeft opgesloten in een repetitiekot. De band heeft intussen zo veel splits en EP’s op de wereld losgelaten dat je bijna zou vergeten dat ze af en toe ook een volwaardig album maken. Dit is pas hun zesde langspeler in hun hele carrière.

Het is bovendien het eerste album dat verschijnt via BLKIIBLK, een sublabel van het bekende Frontiers Records. Waar Frontiers vooral bekend staat om zijn AOR‑releases, focust BLKIIBLK zich op het hardere werk. Met namen als Cro‑Mags, Biohazard, Megadeth en nu ook Nunslaughter kun je alleen maar concluderen dat ze goed bezig zijn.

Wie destijds kippenvel kreeg als dat duistere leger orks voorbij marcheerde om dood en vernieling te scheppen in Midden-aarde, krijgt nu hetzelfde gevoel als introductie van het eerste en tevens titelnummer ‘Satanic  Chaos Legions’. Marcherende demonenlegioenen die met duizenden tegelijk dezelfde slogan scanderen: Satanic Chaos Legions, waarna de hel losbarst met razende death metal. Vooral het opgejaagde drumwerk jaagt het tempo meedogenloos de hoogte in. Zanger en enig overgebleven origineel bandlid Don of the Dead spuugt zijn onheilige teksten met een rauwe maar verrassend verstaanbare stem uit.

‘Jesus Fucking Dies’ is nu al een gegarandeerde live‑meebruller. Het nummer heeft dezelfde directe impact als de snellere tracks op Slayer’s ‘Reign in Blood’, met een refrein dat als een mokerslag blijft hangen. ‘Unsacramant’ ademt dan weer pure jaren‑negentig death metal: sterke vocalen, een bas die volledig los mag gaan en scherpe riffs die blijven snijden. Hier wordt nog maar eens duidelijk hoe structureel ondergewaardeerd deze band is.

‘Christian Ruse’ schakelt een versnelling terug, maar de logge, meeslepende riffs zouden zelfs een bos mammoetbomen aan het meebewegen krijgen. Met ‘Peukharist’ volgt nog zo’n onheilspellende track, waarin de tragere zang extra dreigend klinkt. Hetzelfde geldt voor ‘Heavenless’, waar de bijna verhalende zang voor een beklemmende sfeer zorgt. De afwisseling tussen brute snelheid en slepende dreiging zit hier perfect in balans.

De afsluiters ‘Listen to Lies’, ‘Infernal Reign’ en ‘The Spear of Satan’ duren elk amper een minuut en vormen samen een fel drieluik waarin thrash‑ en hardcore‑invloeden vrij spel krijgen. Devote christenen gaan er van walgen maar met dit zesde album laat Nunslaughter horen precies te weten waar het goed in is. Ze klinken vertrouwd, compromisloos en tegelijk fris genoeg om relevant te blijven. Daarmee nestelt de band zich moeiteloos tussen de ervaren deathmetalacts die al decennia een vaste waarde vormen en de laatste jaren steevast de jaarlijstjes domineren met straffe albums.