Obscurity is met ‘Ascheregen’ al toe aan het tiende studioalbum sinds hun ontstaan eind jaren negentig. Het is dan ook één van de Duitse vaste waarden voor melodieuze, maar barse death/black metal over de Vikingterminologie. Ditmaal duurde het wat langer (vijf jaar) eer de opvolger van ‘Skogarmaors’ uitgebracht kon worden, maar bezettingswijzigingen lagen daar (alweer) ten grondslag aan. Beide gitaristen en de bassist zijn vervangen en dat heeft zijn invloed op de songs gehad. Het is onmiskenbaar Obscurity met zijn strijdvaardige aanpak zonder franje, maar black metal invloeden zijn vermeerderd. Persoonlijk hebben we daar allerminst iets op tegen, want het brengt tevens meer afwisseling in de zang van Agalaz. Hij was eerst gitarist in de band, maar nam sinds 2008 de leadzang over. Naast zijn welbekende woeste grunts in de Duitse taal, hanteert hij ook meer een zwartgeblakerde scherpheid in zijn zang.

De band houdt het tempo hoog in elk van de twaalf songs, maar weet te imponeren met fraai gitaarwerk en authenticiteit. De songs zijn veel meer doorspekt met (korte) passages van semi-akoestische gitaren die erg helder klinken. De mannen uit het Bergische Land nodigden Erik Grawsiö (Månegarm) uit om mee te zingen in ‘Rúnar Víg’ Zelfs hier is de tekst in de Duitse taal. Men nam het geheel op met vertrouwde producer Tim Schuldt en de Finse Jan Yrlund droeg zijn steentje bij voor een passend artwork. De gitaarmelodie van ‘Läuterung’ zal je meteen bijblijven. Fans van Varg, King Of Asgard en Amon Amarth moeten dit maar eens checken.