Nuclear Messiah is geen nieuwe band maar een zo geheten ‘all star’ project onder de bezielende leiding van gitarist Chris Poland, het meest bekend van zijn werk op de eerste twee albums van Megadeth. ‘Black Flame’ is een conceptalbum. Op de vraag “waar gaat het over?” kan ik echter nog geen antwoord geven omdat de informatie bij de promo alleen gaat over de enorme lijst metal iconen dat meespeelt op het album.

Het is natuurlijk niet gek dat Chris Poland zelf op alle tracks terug te horen is. Maar de lijst gasten is inderdaad indrukwekkend. Een voor de hand liggende naam is die van Ronnie Romero (die het uitstekend doet op ‘Devil Won’t Let Go’) maar je komt op dit album ook minder voor de hand liggende muzikanten tegen als Arthur Brown, Pat Travers, Jonathan Cain, William Shatner (!) en een persoonlijke held van me: Joe Bouchard (voorheen Blue Öyster Cult).

Wat deze (oudere) rockers laten horen op dit album vind ik soms best okay, soms echt minder. Ik weet niet wiens idee het was om Thor uit de mottenballen te halen maar die man kon in de jaren tachtig al niet zingen, laat staan anno 2026. Wat hij laat horen op ‘Death Or Glory’ (een cover van Holocaust) is dan ook van een bedenkelijk niveau.

Het album bevat dus niet alleen originele nummers (de beste: ‘She’s So Evil’ met Andrew Freeman op zang) maar ook een aantal covers. Grappig dat Uriah Heep gitarist Mick Box meespeelt op de versie van ‘Look At Yourself’ van zijn eigen band (met Sebastian Bach op zang, Carmine Appice op de trommels en Bob Daisley op bas). ‘Ride The Sky’ is een cover van Lucifer’s Friend en het origineel van ‘For Mad Men Only’ is afkomstig van het mij onbekende May Blitz. Op dit nummer mag Joe Lynn Turner zijn stembanden nog even warm draaien. Dat klinkt allemaal nog prima.

Wat ik wel vaker bij dit soort albums heb; het product is niet altijd een som der delen van het talent dat erop speelt. Op basis van de indrukwekkende lijst van rockers zou je en 10 verwachten als cijfer voor deze plaat. Ik kom niet verder dan een magere 7. Bob Kulick maakte vroeger hele batterijen coverplaten waarop hij de groten uit de rockwereld liet zingen en spelen. Dat waren ook matige albums. Staar je dus niet blind op alle bekende namen die op deze plaat meedoen, maar luister voor aanschaf van de LP of CD even via een streamingdienst.

Een beter advies is om alle namen die in deze review staan te googelen (niet in de laatste plaats die van Chris Poland zelf – zijn album ‘Metalopolis’ uit 1990 is een aanrader) en daar vervolgens het klassieke materiaal van opzoeken en luisteren. Daar heb je denk ik meer aan. Behalve de platen van Thor, dan.