Lords of Metal
Arrow Lords of Metal
Mystery Moon – Way Beyond
Pride & Joy Music
Release datum: 18 september 2026
“Mystery Moon levert daarmee een degelijke en redelijk onderhoudende melodieuze rockplaat af, maar voor een blijvende indruk is iets meer scherpte en overtuigingskracht nodig”
☆☆☆☆☆☆☆☆☆☆ 7/10
Sjak Roks I 21 oktober 2026

Met ‘Way Beyond’ levert Mystery Moon de opvolger af van het in 2024 verschenen debuut ‘Shine’. De band rond de Duitse multi-instrumentalist Markus Pfeffer, bekend van onder meer Barnabas Sky en Lazarus Dream, en de Zweedse zanger Rob Lundgren kiest opnieuw voor een combinatie van melodieuze rock, AOR en duidelijke invloeden uit de jaren tachtig. Hoewel Mystery Moon minder nadrukkelijk op het schrijven van uiterst catchy songs mikt dan veel genregenoten, weet de band door de nodige variatie toch de aandacht vast te houden.

Pfeffer neemt op instrumentaal gebied een belangrijke rol voor zijn rekening en laat vooral met zijn gitaarwerk en keyboardpartijen horen dat hij zijn klassiekers kent. De smaakvolle riffs en herkenbare toetsenmelodieën geven de nummers een aangename retro-uitstraling, zonder dat ‘Way Beyond’ volledig als een nostalgische oefening aanvoelt. Vooral de langere composities ‘Lost And Found’ en ‘Ouroboros’ bieden muzikaal voldoende diepgang en behoren tot de interessantste momenten van het album.

Minder overtuigend zijn de vocalen van Rob Lundgren. Zijn stem past op zich prima bij het materiaal, maar op verschillende momenten lijkt hij tegen de grenzen van zijn vocale mogelijkheden aan te zitten. Dat levert een wat gespannen indruk op en begint bij herhaaldelijk luisteren enigszins te irriteren.Gelukkig valt er op het songmateriaal zelf behoorlijk wat positiefs te melden. Naast de eerder genoemde tracks springen ook ‘Dreamland’ en het lekker voortstuwende ‘Cycles Of Life’ eruit. De tien nummers zijn over het algemeen degelijk opgebouwd en laten horen dat Mystery Moon muzikaal de nodige kwaliteiten in huis heeft.

Toch mist ‘Way Beyond’ net dat ene element waardoor de plaat zich echt nadrukkelijk boven de middenmoot weet uit te tillen. De variatie en retro-invloeden zijn geslaagd, maar de composities zijn niet consequent sterk genoeg. Mystery Moon levert daarmee een degelijke en redelijk onderhoudende melodieuze rockplaat af, maar voor een blijvende indruk is iets meer scherpte en overtuigingskracht nodig.