Op één dag na precies vijftig jaar vóór de release van deze registratie stond KISS in het Anaheim Stadium bij Los Angeles. De groep was net terug van een Europese toer langs kleinere zalen en stond in Anaheim voor een publiek van ongeveer 45.000 mensen, aan de vooravond van het top van hun kunnen in thuisland Amerika. In het voorprogramma: Ted Nugent, Montrose (dat Uriah Heep verving) en Bob Seger.

Dat zal me een avond geweest zijn. Als KISS fan ken ik de show als geen ander. Bij vele mede-fans staat de registratie van dit optreden in het collectieve geheugen gegrift. In het DNA haast. ‘KISS Destroys Anaheim’ werd in de zeventiger jaren als als bootleg uitgebracht op twee los verkrijgbare LP’s en kende vele herpersingen. Het ging om een (goede) publieksopname waarin de sfeer van de avond goed te volgen was. Van de opening van het concert door het komische duo Flo & Eddie tot het tot zitten manen van mensen die niets konden zien (“sit down! sit down!”). Wie de video opnames van het concert kent weet dat Gene Simmons tijdens opener ‘Detroit Rock City’ van de lichtgevende trap afdonderde en daarmee zijn basgitaar ontstemde. Dat is op de bootleg beter te horen dan op deze officiële, door Eddie Kramer opgenomen en gemixte nieuwe uitgave. Het is ieder geval niet weggepoetst gelukkig. Het zit hoogstens wat dieper in de mix.

Nou maakte de band deze avond wel meer foutjes. Een valse solo van Ace, verkeerd ingezette teksten van Gene en, ehh, “improvisaties” van drummer Peter Criss. Het maakt ‘KISS Destroys Anaheim’ het meest pure en eerlijke officiële live album tot op heden. Ik vind het bijzonder dat de band de opnames uitbrengt en dan ook nog dezelfde titel als de bootleg hanteert. Een poging om bootleggers buitenspel te zetten? Van mij mag het. Want deze officiële opnames klinken 100 keer beter dan wat je gewend bent, ook al kwam er vrij recent nog een soundboard opname van deze show boven water die inmiddels ook in verschillende versies (met en zonder hoorbaar publiek) op de bootlegmarkt gegooid is.

Man, wat heeft deze nieuwe officiële versie van ‘Anaheim’ een sound! Het artwork is dik in orde en de prijzen van zowel de cd als het (gekleurde) vinyl zijn erg billijk te noemen. Blijkbaar is het verkopen van de KISS rechten door Paul & Gene ergens goed voor geweest. Want als dit de voorbode is van meer officiële versies van klassieke KISS bootlegs ga ik alvast klaar zitten voor ‘Blitz London’ (1976), ‘KISS Takes Tokyo’ (1977), ‘KISS My Axe’ (1978) en ‘Egos At The Stake’ (1980).

KISS fans! Smeer je make-up op je gezicht en ren naar je platenboer!