Dit is de soort moderne metal die meer en meer opduikt op festivals, zeker op Graspop. Geworteld in grindcore, overladen met synthwave en af en toe een industrial beat. Nochtans bestaat het Amerikaanse Genghis Tron al sinds 2004. Hun bestaan valt op te delen in twee periodes. Aanvankelijk gebruikte men een drumcomputer en waren de grindcore invloeden overheersend. In 2010 nam men een break voor onbepaalde tijd. Dat werd tien jaar. Pas in 2020 kondigde men een terugkeer aan. Naast de originele leden Michael Sochynsky (keyboards, programming) en Hamilton Jordan (gitaar), verving men zanger van het eerste uur Mookie Singerman door Tony Wolsky (The Armed) en werd de drumcomputer afgedankt ten faveure van drummer van vlees en bloed Nick Yacyshyn (Sumac). In die bezetting maakte men comebackalbum ‘Dream Weapon’ (2023).

Op dit vierde album ‘Signal Fire’ is er ook nog een bassist bijgekomen, Kenny Szymanski. De single ‘I Am All’ opent dit album en is een goede start met een aanpak die blijft hangen. We horen wat we verwachten: dansende synthesizers met lijzige emozang plus een dansbaar industrial ritme en een zanger die het contrast met extreme schreeuwpartijen benadrukt. Er zijn wat post invloeden, maar ook wat dromerige shoegaze momenten op dit album. Het titelnummer lijkt wel Oasis. In de volgende twee songs blijft de zang tot inkeer komen. ‘Like Fotocrom’ en ‘Without Forn’ kan men met enige goodwill meditatieve interludia noemen. Maar in andere songs, zoals ‘Tomorrow Mirage’ en ‘Nothing Blooms In The  Hollow’ schreeuwt Wolski zich vooral de longen uit het lijf. Voeg daar nog bij dat het geheel erg synthetisch en artificieel klinkt en je hebt het volledige plaatje van een moderne metal band.