De Turbinehal in het Duitse Oberhausen is echt een fantastische rock- & metaltempel. Het is vanavond tot op de laatste kaart uitverkocht en iedereen lijkt er ook al te zijn als de Amerikaanse metalcore act Thrown Into Exile het podium betreedt. Ik moet echter wel toegeven dat ik, net als het meerendeel van het publiek, mijn energie op deze bloedhete dag liever bewaar voor de hoofdact, wat niet wegneemt dat de heren een hele degelijke show afleveren. Hun laatste album dateert alweer uit 2020 en de band lijkt nog zonder label te zitten. Maar vanavond geven ze in elk geval hun visitekaartje af aan het Duitse publiek.

Black Label Society begint wat onverwachts, met een intro die een combinatie was van ‘War Pigs’ en ‘Whole Lotta Love’. Ofschoon dit wat raar was, vreet het publiek het als zoete koek en zingt het luidkeels en massaal mee. Direct daar achteraan start het intro van ‘Funeral Bell’, het doek valt en meteen staat Zakk Wylde daar, in een kilt, vol energie te headbangen. De avond vol gitaargeweld is nu écht geopend.

De band volgt de sterke opening gelijk op met een kennelijke publieksfavoriet ‘Name In Blood’ van het laatste album, naadloos gevolgd door ‘Destroy And Conquer’. Daarna volgen ‘A Love Unreal’ en ‘Heart Of Darkness’, op zijn beurt weer gevolgd door de verkorte versie van zijn eerste Ozzy hit, ‘No More Tears’. Als de avond nog niet in vuur en vlam stond, stond het dat nu wel. Bij ‘In This River’ worden twee levensgrote spandoeken van de beide broers Abbott het podium opgebracht en dit nummer wordt dan ook aan hen opgedragen.