Metallica in The Sphere- Las Vegas (USA) dag 2 – 3 oktober 2026

“Wij zijn geen rokers, dus we vinden het al mooi om gezien te hebben”

We weten nu na de eerste keer een beetje wat ons te wachten staat . En ik heb heel veel zin in de tweede show van Metallica ns The Sphere in Las Vegas. We waren na dag 1 helemaal vervuld van de indrukken, want deze vorm van concertbeleving is ook voor ons als veteranen totaal nieuw. Ik kan het van harte aanbevelen, maar de gebruikelijke waarschuwingen zijn van kracht, als je gevoelig voor lichtflitsen, 3D visuals en prikkels in algemene zin bent. Maar de tweede dag is de beleving al wat ingedaald en weten we ongeveer wat we kunnen verwachten. En dan nog hebben de heren van Metallica verassingen voor ons in petto. En zo zorgt Metallica er weer voor dat het de moeite blijft om terug te komen, want geen concert is helemaal hetzelfde. En ook de randzaken niet, laat dat maar aan hen over.

22 oktober 2026 I Tekst en fotografie (telefoon): Perry Boleij

We weten van Metallica dat ze in een stad waar ze een No Repeat weekend spelen als het ware een soort van overnemen en dat is in Las Vegas niet anders. Ik heb al verteld van de pop up store en the blooddrive. Je hebt ook nog The Blackbox Experience, waar we kaarten voor hebben gekocht. Dit is dus op de dag in between shows. Het is in het Venetian, dus kunnen we nog even naar de Metallicawinkel, want ik had nog een shirt over het hoofd gezien dat ik graag wilde hebben. Maar zo rustig als het de eerste keer was toen we er kwamen, staat er nu een wachtrij zoals in de Efteling. Daarna is het dus tijd voor de Blackbox Experience, een soort van museumpje met Metallica props, waar ze ook een interview georganiseerd hebben met Tony Squindo. En dit is al 27 jaar één van de vaste merchandise ontwerpers van de band, dus elke rechtgeaarde Metallicafan heeft wel minstens 1 shirt met ontwerp van Tony Squindo. Het is een heel leuk gesprek van ongeveer 1,5 uur, onder andere over hoe hij bij Metallica terechtgekomen is. Heel mooi om te zien hoe bescheiden deze man is, ik krijg ook nog de gelegenheid om met hem op de foto te gaan. Daarna is het tijd om het Metallicagedeelte een beetje te laten voor wat het is, je moet ook wel een beetje waken voor overkill tenslotte, en wat meer van the Sin city te ontdekken.

Het is 3 oktober en in de ochtend gaan we naar Donutique. Dit is een winkel waar je onder andere Donuts kunt kopen en het leuke is, en daarom vermeldt ik het ook, ze hebben een Master Of Dough. Dit is een Metallica themed donut en de dame achter de balie heeft zelfs moeite gedaan om in het Metallicathema te blijven. Daarna op naar Resorts World voor Eight Cigar Lounge, een poepie chique tent. We zijn hier omdat ze hier de Blackened sigaren verkopen. We krijgen wat uitleg over de ruimte waar de sigaren bewaard worden, the Walk-In-Humidor. Dit is een soort inloopkast die perfect op temperatuur en luchtvochtigheid wordt gehouden, de sigarenrokers onder vertel ik niets nieuws. Je kunt dus hier een sigaar kopen en in de ruimte erlangs oproken en van een Blackened whiskey genieten. Wij zijn geen rokers, dus we vinden het al mooi om gezien te hebben en vervolgen onze weg terug naar het hotel om ons voor te bereiden op show 2.

Metallica in The Sphere- Las Vegas 3 oktober 2026 - © Perry Boleij (telefoon)

We gaan met de taxi naar the Sphere en ja het wordt een beetje routine want onze route leid meteen naar de merch stand waar ik het shirt van vandaag moet kopen ze zijn allemaal zo gaaf.

Er ‘hangen’ nu andere vlaggen maar het begin is hetzelfde It’s A Long Way To The Top en The Ecstasy Of Gold van tape maar die laatste met de geweldige beelden van The Good, The Bad And The Ugly waar we over het fictieve Sad hill Cemetary zweven. En dan gaat het los met ‘Blackened’

met een volledig wit beeld met de live silhouetten van James, Lars, Kirk en Rob.

Bij het volgende nummer zitten we in de motor die ‘Fuel’ nodig heeft. ‘Leper Messiah’ is een oudje met hele moderne visuals en met ‘Devil’s Dance’ hebben we een nummer die ze sinds 2008 niet meer live gespeeld hebben. Bij dit nummer komen er virtueel glas scherven naar beneden die uiteindelijk 1 geheel vormen. Dan is het tijd voor het vaak lastige ‘72 Seasons’ en dat blijkt vanavond ook weer zo het loopt op 1 of andere manier niet zo maar de beelden maken een hoop goed, geel is natuurlijk de hoofdkleur, onder andere de wieg vliegt over ons heen net als de robot en het speelgoed soldaatje.

Bij ‘King Nothing’ gaan we op audientie bij de koning maar die komt erachter dat hij koning is van niks alleen maar lege lakens. Vervolgens liggen we op een ziekenhuis bed en rijden we het sanitarium binnen maar we zijn verdoofd en nog niet helemaal wakker daarom zie je iedere keer een oog een beetje open gaan waardoor we dan zien waar we zijn. ‘Welcome Home’ is geweldig gedaan en je hebt zelfs dokters boven je bed hangen een beetje beangstigend.

‘The Outlaw Torn’ ook al ongeveer 7 jaar niet meer gespeeld, hierbij worden de bandleden afgebeeld in een soort rampgebied. Dan is het tijd voor Kirk en Rob om hun jam sessie te houden.

Bij ‘The Unforgiven’ gaan we van flitsende lichten naar een soort van bunker. ‘Orion’ heeft heel mooi licht en hierbij wordt de vorm van de zaal heel mooi benadrukt. Deze ook weer opgedragen aan Cliff Burton maar ook aan de zus van Cliff die nog niet zo lang geleden is overleden.

De platen hoes van ‘Hardwired To Self Destruct’ komt bij de titelsong tot leven en we gaan naar een Ierse kroeg om naar ‘Whiskey In The Jar’ te luisteren mooi gedaan.

Bij ‘For Whom The Bell Tolls’ gaan we naar oorlogsgebied en vliegen we in een neerstortend vliegtuig de extra dimensie met de trillende stoelen is heel gaaf hierbij en op het laatst wordt de klokkentoren plat gebombardeerd. Met ‘One’ blijven we in oorlogsgebied, we gaan meteen een gebied in waar we onder zwaar bombardement en geweer schoten door de loopgraven geleid worden. De bommen en granaten voelen we ook in onze stoelen. Als we boven komen zien we de soldaten lopen over het strijdtoneel, als de muziek versneld gaan we ook sneller door het oorlogsgebied en veranderen de soldaten in wandelende skeletten. Na deze geweldige beelden gaan we naar het laatste nummer van vanavond ‘Enter sandman’ waar we een ronde vorm steeds groter zien worden en uiteindelijk een gigantische bal met het M logo erin over ons heen rolt. Deze avond heeft me weer kippenvel over mijn hele lijf en tranen in mijn ogen bezorgd. Wat was dit gaaf.

Voor de liefhebbers, de setlist van vanavond:

It’s A Long Way To The Top (tape)

The Ecstasy Of Gold (tape)