Metallica is mijn meest favoriete band en ik heb ze dan ook vanaf 1988 regelmatig live gezien. Als je dan in de gelegenheid komt om in Las Vegas in de unieke hal The Sphere naar een concert te gaan van je favoriete band, dan laat je zo’n kans niet schieten. Ik heb wel het geluk dat ik legacy member ben van de Metallica club, want anders wordt het heel lastig om aan kaarten te komen. De eerste horde is genomen, we hebben kaarten voor de eerste 2 shows in The Sphere.

Voor de mensen die geen idee hebben waar ik het over heb: The Sphere is een revolutionair bolvormig entertainmentcomplex. Het gebouw is 112 meter hoog en heeft een diameter van 157 meter, op het breedste punt. De buitenkant is volledig bedekt met een gigantisch ledscherm van 54000 m2. Het ziet er van buiten al geweldig uit door de visuals die er op getoond worden en die al van ver weg al te zien zijn, laat staan wat je beleeft als je eenmaal binnen bent. Binnen is er een ledscherm van 15000 m2 met een resolutie van 16k en het buigt zich over en achter het publiek, voor een werkelijk geweldige ervaring. Het geluid in the Sphere wordt verzorgd met een speciaal ontworpen systeem, met maar liefst 167000 luidsprekers, die zelfs per zitplaats gestuurd kunnen worden. Bij veel shows heb je 4D effecten, zoals trillende stoelen en geprogrammeerde windvlagen.

Voor de shows van Metallica biedt de zaal 20.000 plaatsen, waarvan 17600 zit en 2400 staan. Het Metallica gedeelte van onze trip begint op 29 september 2026, wanneer we bloed gaan doneren. Dit is de 2^e keer dat we met de blooddrive van de band meedoen, maar deze keer hebben ze de ruimte in Metallicasferen gebracht. De kleine ruimtes waar je gecheckt wordt of je überhaupt wel mag doneren hebben hele mooie close-up foto’s van de leden van de band. Ik zit in de James Hetfieldruimte. Daarna, als je goedgekeurd wordt, ga je een stap verder naar een behandelbank en het toeval wil dat zanger James de dag voor mij op de bank heeft gelegen, waar ik nu op lig. Dat geeft toch wel een extra dimensie. Bij deze blooddrive is de bonus weer een speciaal ontworpen T-shirt en een plectrum. Maar tijdens het bloedgeven kun je op de tv een concert van de band bekijken en verder staat er een flipperkast, een paar flightcases en een replica drumstel van Lars Ullrich die je kan winnen. Sinds hun samenwerking met het rode kruis in april 2025 zijn er al meer dan 93.000 bloeddonaties gedaan, 25.000 in de USA, 68.000 in Europa en Australië.

Vanaf 30 september is ook de pop up store open en hier zijn ook wat fotogelegenheden gecreëerd. Bijvoorbeeld de gehele band on stage bij binnenkomst, wanden vol met foto’s, een 3D ‘Master Of Puppets’ albumhoes, een 3D ‘Ride The Lightning ‘ album hoes, een gigantische neon Scary Guy en de huiskamer van de Metallimansion.. En dan natuurlijk keuze uit een hele hoop verschillende merchandise artikelen, Metallica Sphere gerelateerd.

1 oktober is het dan zo ver: de allereerste show van Metallica in het gigantische bolvormige theater. We mogen om 19:15 uur naar binnen en bij binnenkomst in het atrium is het al genieten, mede door de Metallica ‘Sphere’ die er heerst. We moeten naar sectie 310, dat betekent dat we 3 hele lange roltrappen op moeten. Overal is eten en drinken te koop en er zijn verschillende merchandise stands.

Wij zoeken plek 1 en 2 op rij 9 op en vergapen ons aan het immens grote scherm, waarop de Metallica Headquarters wordt geprojecteerd, net zoals vlaggen die de band in hun 45 jarige carrière heeft gekregen van hun fans. Om 20:45 uur begint het spektakel en tijdens ‘It’s A Long Way To The Top’ worden foto’s vertoond van fans. Die konden we van te voren insturen. Het gaat echter zo snel, dat wij onszelf niet hebben kunnen ontdekken.

De show begint met ‘The Ecstacy Of Gold’ en de visuals zijn geweldig, vergelijkbaar met de filmscene maar dan zit je er zelf in. Het is heel moeilijk te omschrijven wat er met je gebeurt als je hier zit. Met ‘Battery’ gaat het echt los en krijgen we onszelf als publiek te zien op het scherm. Het geluid is een beetje schel, maar wel goed.

Bij ‘Creeping Death’ is alles groen en zien we regen en bliksem. Als de eerste tonen van ‘Now That Whe’re Dead” klinken, verandert de zaal in een kathedraal en gaan we de geschiedenis van de band zien en heeft elk lid zijn eigen glas-in-lood raam. Bij ‘Sad But True’ zien we grote hamers. ‘The Shortest Straw’ heeft visuals die op het lijf van Las Vegas geschreven zijn, we zien een 1-armige bandiet en de draaiende reels daarvan. De trein die gaat rijden bij ‘Wherever I May Roam’. Dit laat ons zien waar de band zoal gespeeld heeft ter wereld, om te eindigen voor de deur van The Sphere.

‘The Day That Never Comes’ laat een paar gigantische zandlopers zien, waar weer beelden van de heren in te zien zijn. ‘And Justice For All’ toont ons lady justice, die langzaam afbrokkelt en over ons heen valt.. Dan mogen Kirk Hammet en Robbert Trujillo hun jamsessie doen. We horen delen van ‘Tabouli’ en ‘Sleepwalk My Life Away’. ‘Nothing Else Matters’ daarna heeft een uitgebreid intro van Kirk.

‘The Call Of Ktulu’, een eerbetoon aan Clifford Lee Burton, is heel gaaf gedaan. We worden langzaam overrompelt door het Ktulumonster dat uit de zee komt en uiteindelijk in Las Vegas rondwandelt. Hierbij worden de bastonen extra versterkt door de trillingen in de stoel. Dit gebeurt overigens met meer nummers, maar is heel subtiel gebruikt.