Het tweede album van het Zweedse kwartet; wederom boordevol occulte rock, die sterk naar psych, doom en stoner neigt. Een achttal nummers staan op deze nieuwe, getiteld ‘Mirage’. Het debuutalbum ‘All Descent’ heeft toch nog aardig wat speeltijd gehad hier thuis. Deze muziekjes die in de basis gewoon erg lekker in elkaar zitten, ben ik eigenlijk steeds nog meer gaan waarderen. Ondanks dat niet alles me van begin tot eind optimaal kon vasthouden, is deze plaat toch gegroeid en ben ik serieus gaan uitkijken naar de opvolger.

De hoekige drive van opener ‘The Gathering’ kan lekker doordreinen, terwijl je door de gelaagde structuur van het instrumentarium zo’n beetje in de muziek gezogen wordt. Net als bij het debuutalbum wordt het nergens heel ingewikkeld of virtuoos, maar door een natuurlijke flow kunnen de meeste nummers je direct meenemen. De verdere nummers zijn trouwens qua flow een stuk meer vloeiend en misschien nog gemakkelijker in “weg te zakken”. Bij het slepende ‘Guayota’ hadden enkele passages net even iets meer variërende details mogen hebben, al is bijvoorbeeld dat kille, simpele tokkeltje voorafgaand aan de afronding toch bijna geniaal in zijn eenvoud. Het wel zeer minimalistische ‘Thorn’ met “gemurmelde” tekst, moet ik eerst aan wennen, maar heeft toch ook echt iets. Hoe de -vaak behoorlijk lijzige- zang ook vaak zo passend ondergedompeld zit het muzikale doom-tapijtje, werkt hier ook heel mooi uit, en enkele details in de soms net even onverwachte wending van een akkoordenreeks, is mooi gevonden. ‘Mirage’ is een waardige opvolger van ‘All Descent’; niet te moeilijk doen en lekker laten meevoeren. Ondergetekende kan hier wel van genieten en zal dit bandje wederom in de gaten blijven houden.