Xandria – interview met Ambre Vourvahis
Ambre Vourvahis: “Ik heb mezelf echt tot het uiterste van mijn kunnen gedreven, zelfs wat betreft mijn technische vaardigheden”
Na in 2023 in een compleet nieuwe line-up (uitgezonderd bandleider/gitarist Marco Heubaum) de prima plaat ‘The Wonders Still Awaiting’ te hebben afgeleverd is het een drietal jaar later tijd voor de opvolger ‘Eclipse’. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat deze nieuwe plaat nog een stukje beter is uitgevallen en dat Xandria zich hiermee langzaam maar zeker kan gaan nestelen in de top van de symfonische metal scene. Arrow Lords Of Metal kreeg een half uurtje de tijd om met de bijzonder sympathieke Griekse zangeres Ambre Vourvahis te spreken over de totstandkoming van dit uitstekende nieuwe Xandria-album.
Sjak Roks Ι 11 augustus 2026
Ambre, de laatste keer dat we elkaar spraken was in 2023, ter gelegenheid van de release van ‘The Wonder Still Awaiting’, wat natuurlijk jouw eerste bijdrage aan de band was. Hoe kijk je nu terug op dat album en wat heeft het album de band gebracht, aangezien het destijds om een volledig nieuwe bezetting ging?
Ja, ik hou nog steeds van dit album. Het betekent nog altijd veel voor mij en voor ons als band, en ik ben dankbaar voor alle reacties en de positieve feedback die we op dat album hebben gekregen. Maar nu ben ik nog enthousiaster, omdat ik echt denk dat ons nieuwe album ‘Eclipse’ zelfs beter is dan ‘The Wonder Still Awaiting’. Dat is ook logisch, want we hebben ons allemaal verder ontwikkeld binnen de band. Zelfs na al die jaren waarin Marco muziek voor Xandria schrijft, wordt hij daar nog steeds beter in. Ook ik ben beter geworden als zangeres en als performer. Iedereen in de band is gegroeid en dit nieuwe album is daar het resultaat van. Het hele proces verliep deze keer veel gemakkelijker en eigenlijk heel soepel en instinctief. Daarom denk ik dat zowel de nummers als het geheel van ‘Eclipse’ beter in balans zijn en meer tot hun recht komen dan op ‘The Wonder Still Awaiting’.
Wanneer zijn jullie dan daadwerkelijk begonnen met de voorbereidingen voor dit nieuwe album en wat was het plan dat jullie ermee hadden? Of was het gewoon een natuurlijke ontwikkeling, zonder dat er eigenlijk een plan was?
Ik weet niet meer precies wanneer we zijn begonnen. Het begint allemaal een beetje door elkaar te lopen, omdat we tussendoor zoveel andere dingen te doen hebben, met de tournees en alles wat daarbij komt kijken. Er waren een paar ideeën die misschien twee jaar geleden al op tafel lagen en waar we vervolgens wat later weer mee verdergingen. Maar ik denk dat we ongeveer een jaar geleden echt serieus met het schrijven van de nummers zijn begonnen. Eigenlijk ging het dus behoorlijk snel. Aan ’The Wonder Still Awaiting’ hebben we langer gewerkt dan aan dit album. Dat bewijst volgens mij ook mijn punt dat de nummers deze keer wat meer vanzelf en gemakkelijker tot stand kwamen. We hadden eigenlijk geen echt plan. Marco komt met ideeën voor nummers en vervolgens kijken we waar die ons naartoe leiden. Sommige dingen nemen we over, andere laten we liggen. Het meeste hebben we uiteindelijk gebruikt, omdat het gewoon erg goed was. Vervolgens kijk je naar wat het nummer nodig heeft. We volgen die richting en voegen daarna kleine dingen toe die we zelf graag willen, zoals verschillende invloeden. Of we denken bijvoorbeeld: wat als we op dit gedeelte een akoestische gitaar zouden gebruiken? Niet omdat daar een bepaald plan of een vooropgezet idee achter zit, maar gewoon omdat het goed voelt en omdat we denken dat het iets extra’s aan het nummer kan toevoegen. Het geeft een extra laag aan de muziek en kan het verhaal dat we willen vertellen nog beter overbrengen.
Maar voordat jullie dit album uitbrachten, verscheen in 2024 de EP ‘Universal Tales’ die niet alleen de versies met zang bevatte, maar ook instrumentale versies van de nummers. Wat was het idee achter die EP? Was het een soort brug tussen de twee albums?
We hadden op dat moment een paar nieuwe nummers en waren nog niet klaar voor een volledig album. We wisten dat het nog wat tijd zou kosten voordat we het album helemaal klaar zouden hebben, dus kwamen we op het idee om de drie of vier nummers die we hadden te bundelen en als EP uit te brengen. Op die manier zouden mensen wat geduldiger zijn in afwachting van het volledige album en hadden we ze alvast iets te bieden. Voor onszelf was het ook fijn om een aantal nieuwe nummers te hebben om live te spelen, omdat we in die periode veel optraden. Drie jaar lang steeds dezelfde nummers spelen, kan op den duur toch wat saai worden. Het was daarom leuk en spannend om nieuw materiaal te hebben. Bovendien konden we zo actief blijven binnen de metalscene en laten weten: maak je geen zorgen, we zijn er nog steeds. We zijn jullie niet vergeten en we komen terug met meer. Maar dit is alvast een klein voorproefje van het nieuwe materiaal.
Ik denk dat dit album muzikaal gevarieerder is dan ooit tevoren, maar tegelijkertijd nog steeds duidelijk het specifieke Xandria-DNA bevat. Was het dan Marco’s bedoeling om die diversiteit toe te voegen, of is dat tijdens zijn schrijfproces eigenlijk vanzelf ontstaan?
Ja, dat is een goede vraag, want eigenlijk is het een combinatie van beide. Het is iets waar we van houden. We worden enthousiast van de verschillende invloeden en smaken die we in onze muziek kunnen verwerken. Ook onze muzikale achtergrond en de muziek waar we zelf van houden, spelen daarbij een rol. We zijn bijvoorbeeld allebei fan van Judas Priest en Dimmu Borgir. Die bands zul je niet letterlijk in onze nummers terughoren, maar als je hun muziek kent en goed let op bepaalde gitaarpartijen, sommige bruggen of bepaalde gedeeltes waarin de gitaren samenkomen met het orkest, zou je dit kunnen herkennen. We vinden het geweldig om onze eigen persoonlijkheid en identiteit in de nummers te verwerken. En we houden gewoon enorm van die diversiteit. We kunnen ons niet voorstellen dat we één nummer maken en vervolgens steeds hetzelfde nummer opnieuw zouden schrijven. Daar zit voor ons geen enkele spanning of uitdaging in. In zekere zin ontstaat die diversiteit dus vanzelf, maar tegelijkertijd is het ook deels bewust. Het komt natuurlijk voort uit het feit dat we misschien onbewust die diversiteit willen en dat we daar enorm van houden. Daardoor zijn de ideeën die ontstaan automatisch behoorlijk uiteenlopend. Vervolgens geven we die ideeën gewoon de ruimte en respecteren we ze. Uiteindelijk krijg je dan bijvoorbeeld een nummer dat meer klinkt als rock uit de jaren tachtig, terwijl een ander nummer juist een volledig Disney-achtig nummer is. Soms komt dat zelfs voor onszelf als een verrassing.
Dus zoals altijd was Marco natuurlijk de belangrijkste componist van het songmateriaal. Hebben andere bandleden dan niet de intentie om ook mee te werken en hun eigen partijen toe te voegen?
Ik werk al heel vroeg in het proces veel met Marco samen, omdat we heel goed samenwerken en ik veel feedback geef. Als je alleen werkt, is het soms erg moeilijk om uit je eigen denkproces te komen. Op een gegeven moment weet je niet meer wat goed is en wat niet, en vraag je je af of iets wel goed klinkt. Het is daarom heel fijn om iemand te hebben die tegen je kan zeggen: “Dit is geweldig” of juist: “We kunnen dit nog beter doen”. En omdat ik precies weet hoe Xandria moet klinken, is het voor mij ook wat gemakkelijker om te bepalen welke richting een bepaald nummer op moet. Natuurlijk voeg ik zelf ook kleine dingen toe aan de zanglijnen en vaak werk ik mee aan de teksten. De vorige keer schreven we de teksten min of meer fiftyfifty samen, maar deze keer heb ik Marco alle teksten laten doen. Ik heb hem een beetje geholpen met ‘Northstar’ omdat ik daar een leuk idee voor had, maar de rest is door Marco geschreven.
Als we het over de teksten hebben, richten die zich nu sterk op wat er in de wereld van vandaag gebeurt. Waarom besloot Marco om meer over politieke thema’s te schrijven in plaats van ook weer wat meer fantasie-elementen te gebruiken, die op de vorige albums eveneens aanwezig waren?
Ik denk dat het iets is wat sterk in zijn gedachten leeft, maar ook in die van ons, omdat de wereld de afgelopen jaren behoorlijk op zijn grondvesten is gaan schudden. Er komen steeds meer negatieve krachten naar boven. Het is moeilijk om daar je ogen voor te sluiten. Wanneer je kunst maakt, komen dit soort dingen eigenlijk vanzelf naar voren, omdat het aansluit bij wat je op dat moment voelt. We hebben hier veel over gesproken. Het zijn onderwerpen die voortdurend in onze gedachten spelen. Daarom wilde hij hier ook over schrijven, omdat ik denk dat dit het moment is om erover te praten.
Heeft de prachtige albumhoes op symbolische wijze ook een verband met de teksten?
Ja, absoluut. Het thema van het album is behoorlijk donker en negatief. Het gaat over wat er momenteel mis is in onze samenleving en politiek en over de manier waarop we dat kunnen overwinnen. We wilden die diversiteit en die twee tegengestelde krachten laten zien. Aan de ene kant is er het negatieve en pessimistische, en aan de andere kant staan schoonheid, kunst, hoop en kracht. Die twee elementen staan tegenover elkaar. De eclips kan natuurlijk beide kanten vertegenwoordigen. Aan de ene kant staat het voor de duisternis die het licht bedekt, om het maar eenvoudig te zeggen, maar tegelijkertijd verdwijnt die duisternis op een bepaald moment ook weer. Het is niet permanent, maar we moeten er wel zelf iets aan doen. Het is tijd om daarvoor op te staan en ervoor te zorgen dat die duisternis uiteindelijk weer verdwijnt. Mary Cox heeft geweldig werk geleverd door deze twee tegengestelde krachten in het artwork tot uitdrukking te brengen. Ik ben het volledig met je eens dat het een fantastische cover is geworden.
Jullie hebben natuurlijk alles opgenomen in Marco’s thuisstudio, wat behoorlijk praktisch is. En jullie hebben opnieuw Jakob Hansen ingeschakeld als een soort onafhankelijke luisteraar om jullie te helpen?
Dit is ook iets waarvan mensen zich misschien niet realiseren hoe lastig het is om uiteindelijk tot het juiste geluid te komen. Als een echte professional weet Jakob Hansen precies wat hij moet doen en is hij geweldig in zijn vak. Dat neemt ons een enorme last van de schouders, omdat we weten dat hij iets goeds zal afleveren. Maar tegelijkertijd hebben wij zelf ook ambities en een duidelijk beeld van wat we willen horen en hoe het moet klinken. We wilden natuurlijk een groot, majestueus en episch geluid, maar er zijn zoveel lagen en zoveel afzonderlijke tracks dat het ontzettend moeilijk is om alles goed te mixen. Met het orkest, de gitaren en de zang concurreren al die elementen als het ware met elkaar op frequentieniveau. Daarom is het ontzettend moeilijk om symfonische metal goed te mixen. Er zijn niet veel mensen die dat echt goed kunnen. We hebben een paar mensen proefmixen voor ons laten maken en het bleek echt heel lastig te zijn. Jakob Hansen weet precies hoe hij met dit soort muziek moet omgaan. Voor ons was het heel belangrijk om een geluid te creëren dat transparant, organisch en natuurlijk klinkt en niet overgeproduceerd of overbewerkt is. Ik denk dat we er heel goed in zijn geslaagd om precies dat te bereiken.
Ik denk dat jouw eigen bijdrage aan dit album gevarieerder en veelzijdiger is dan op het vorige album. Hoe kijk je daar zelf tegenaan, vergeleken met wat je op de vorige plaat hebt gedaan?
Ik ben blij dat je dat ook zo ziet, dat is fijn om te horen. Ja, de nummers zijn absoluut zo geschreven dat ze me de vrijheid gaven om volledig los te gaan en alles te benutten wat ik in huis heb. En dat heb ik ook gedaan. Ik heb mezelf echt tot het uiterste van mijn kunnen gedreven, zelfs wat betreft mijn technische vaardigheden. Ik ben fysiek zo hoog gegaan als ik kon. Ik heb een aantal nieuwe dingen uitgeprobeerd en dat maakte het proces erg interessant. Soms is het niet helemaal perfect, weet je, maar de betekenis erachter is er wel en het past bij het nummer. Als we bijvoorbeeld een rockgedeelte hebben, laat ik mijn stem gewoon volledig gaan. Ik laat het eruit schreeuwen en laat het stromen. Het zal misschien niet klinken zoals een echte rockzangeres dat zou doen, maar ik heb het op die manier gedaan omdat dit juist de vrijheid van kunst en expressie is. Ik ben blij dat ik iedere kant van mezelf heb kunnen ontdekken, zowel op technisch als op emotioneel vlak.
Ik zag dat jullie bassist Tim Swartz geen deel meer uitmaakt van de band, omdat jullie nu een vierkoppige bezetting hebben en Sascha Mordtmann de baspartijen op het album heeft ingespeeld. Wat is er met Tim gebeurd, hoe zijn jullie met Sascha in contact gekomen en wie gaat tijdens jullie komende tour de baspartijen voor zijn rekening nemen?
Ja, helaas wilde Tim zijn eigen band beginnen en zijn eigen muziek schrijven. Hij was op zoek naar iets dat meer in de richting van rock uit de jaren zeventig ging. Hij is een ontzettend goede songwriter, dus ik begrijp volledig dat hij zijn eigen creativiteit wilde volgen. Daarom besloot hij uit de band te stappen, omdat hij dat niet kon combineren met het drukke tourschema van Xandria. Van onze kant zijn er overigens geen harde gevoelens, want hij was echt een geweldige persoonlijkheid binnen de band. Sascha, die de baspartijen op het album speelt, is eigenlijk onze soundmonitor-assistent. Hij maakt deel uit van onze crew, maar is daarnaast ook muzikant en een fantastische bassist. Het kwam voor ons dus goed uit omdat hij ook nog eens niet al te ver bij ons vandaan woont. Tijdens de liveoptredens speelt Marco momenteel bas, omdat we simpelweg geen tijd hadden om iemand anders te vinden. We zaten midden in de productie van het album en moesten ondertussen ook liveoptredens spelen. Op een gegeven moment zei Marco daarom: “Ik speel voorlopig wel bas”. We zijn dus momenteel een vierkoppige band, maar dat kan in de nabije toekomst alweer veranderen.
Als eerste kennismaking met het nieuwe album werd de single ‘The Shannon’s Home’ uitgebracht. Waarom hebben jullie juist voor dat nummer als eerste single gekozen?
Het was het eerste nummer dat helemaal af was, maar natuurlijk was dat niet de reden waarom we het als single hebben gekozen. Toen de andere nummers vervolgens ook vorm begonnen te krijgen, merkten we dat er iets magisch in ‘The Shannon’s Home’ zat wat ik in geen enkel ander nummer van het album terugvond. Marco voelde dat ook. We dachten allebei: volgens mij moet dit de eerste single worden. Het nummer raakte ons enorm. Ik herinner me dat ik het voor het eerst hoorde en dat ik iedere keer als ik het opnieuw hoorde uiteindelijk moest huilen. Er zat gewoon iets heel bijzonders en magisch in. Ik denk dat die magie ook voortkomt uit het feit dat het nummer een beetje een Nightwish-achtig karakter heeft. Het is eigenlijk een soort eerbetoon aan Nightwish. En naar mijn mening beschikken zij over een magie die niemand anders heeft. Ze hebben iets ongrijpbaars en unieks dat eigenlijk niet te evenaren is. Maar Marco is erin geslaagd om een klein beetje van die magie vast te leggen in dit specifieke nummer.
Daarna volgden ‘Colours’, ‘Northstar’ en het titelnummer ‘Eclipse’. Waarom hebben jullie voor deze nummers gekozen en waarom precies in deze volgorde?
‘Colours’ is een van mijn favoriete nummers van het album. Ik vind het echt geweldig. Ik had bij dit nummer meteen het gevoel: volgens mij gaan mensen dit geweldig vinden. En ik had gelijk. Ik denk dat het een heel goede showcase is van de diversiteit van het album, van de variatie in de muziek, de zang en al onze verschillende invloeden. Het is een heel positief en aanstekelijk nummer. Bovendien bevat het de metalgedeeltes die ‘The Shannon’s Home’ niet heeft. ‘The Shannon’s Home’ was niet echt een metalnummer, dus het was juist heel goed om daarna iets compleet anders te laten horen. Daarna kwam ‘Northstar’, omdat dat nummer opnieuw totaal anders is dan ‘Colours’. We wilden mensen met alleen de singles al een soort muzikale reis laten maken voordat ze het volledige album zouden horen. En ‘Eclipse’ was gewoon het perfecte Xandria-nummer. Dat is het soort nummer dat mensen van ons verwachten en waarderen. Zo vlak voor de release van het album was dit daarom simpelweg het perfecte nummer om uit te brengen.
Hoe belangrijk zijn singles en videoclips tegenwoordig voor Xandria, dat naar mijn mening toch meer een albumband is dan een echte singlesband?
Ja, daar ben ik het mee eens. Wij zijn een albumband en we zullen niet echt de kant opgaan van alleen maar singles uitbrengen of iets dergelijks. Sommige bands bewegen zich wel steeds meer in die richting, maar wij zullen dat niet doen. We hebben daar zelf ook over nagedacht. We vroegen ons af: is het belangrijk om vier videoclips te maken? En is het belangrijk dat die clips goed worden gemaakt en dat we erin investeren? Is het belangrijk om singles uit te brengen? Ik denk dat het inderdaad belangrijk is, omdat je mensen op die manier alvast voorbereidt op wat eraan komt. Het is een manier om gedurende langere tijd onder de aandacht te blijven voordat het album daadwerkelijk helemaal klaar is. En voor mij zijn de videoclips ook heel belangrijk. Niet alleen omdat ik de muziek soms sterker ervaar wanneer ik de videoclip erbij zie, maar ook omdat het een goed promotiemiddel is. En we vinden het gewoon geweldig om videoclips te maken. Ik hou van de kunst die erbij komt kijken. Het is eigenlijk net als het maken van een film, weet je.
Jullie hebben ook bijdragen gekregen van een aantal collega’s met wie jullie al eerder hebben samengewerkt, zoals Ally Stoch (Subway To Sally) en McAlbi. Waarom blijven jullie steeds bij deze mensen terugkomen om wat extra kleur aan de composities toe te voegen?
Ja, ze maken inmiddels eigenlijk deel uit van de familie. McAlbi werkt al met Xandria samen sinds het album ‘Neverworld’s End’. We werken heel graag met hem, omdat hij een Keltisch tintje aan onze muziek toevoegt. Ook Ally is ontzettend professioneel en heeft een heel goed gevoel voor muziek. Ze is geweldig in wat ze doet. Bovendien kunnen we het gewoon goed met elkaar vinden. Daarom komen we natuurlijk steeds bij deze mensen terug. We weten dat ze iets geweldigs zullen afleveren en dat ze echt iets extra’s aan het geluid van Xandria toevoegen.
Jullie hebben ook gewerkt met een kinderkoor en met het Sofia Session Orchestra and Choir. Dat moet een behoorlijke onderneming zijn geweest om alles goed op te nemen?
Ja, dat was het zeker. Er gebeurt ontzettend veel tegelijk, maar ze hebben daar een heel goed systeem voor. Ook al gebeurt alles op afstand, omdat zij in Bulgarije zitten, we hebben tijdens de opnames een livestreamverbinding met hen. Zij nemen de partijen op en wij kunnen live meekijken. Bovendien beschikken ze over een ontzettend goede geluidskwaliteit omdat ze systeem hebben waarbij het geluid niet via de camera wordt doorgestuurd. Alles is tot in de puntjes uitgewerkt en gepland. Wij kunnen het hele proces volgen en waar nodig assisteren. We kunnen bepaalde dingen laten aanpassen of een beetje bijsturen wat we precies van het koor willen horen. Het is dan ook een geweldige ervaring om uiteindelijk al die verschillende elementen samen te horen komen.
Alle nummers zijn gearrangeerd voor orkest door Lukas Geppart en Ishaan Tyagi. Wat vind je van hun bijdrage?
Die is ontzettend belangrijk, omdat zij het complete klanklandschap creëren. Marco heeft de belangrijkste ideeën voor de melodieën en hij heeft ook bepaalde koorpartijen en de belangrijkste melodielijnen. Eigenlijk heeft hij alles al een beetje uitgedacht en uitgewerkt. Lukas en Ishaan voegen daar vervolgens de extra lagen aan toe. De manier waarop zij de partijen arrangeren, benadert hoe een echt orkest ze daadwerkelijk zou spelen. Ze hebben daar een veel beter gevoel voor en ook veel meer kennis van hoe je dat moet aanpakken. Ze maken muziek voor Hollywoodfilms, videogames en dergelijke producties. Ze weten precies wat er nodig is en daarom zijn ze van essentieel belang voor het creëren van het typische Xandria-geluid.
Het album is nu pas een paar dagen uit. Hoe zijn de reacties tot nu toe?
Het zijn allemaal heel positieve reacties. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor en ik ben er echt blij mee, omdat dit album voor mij nog meer betekent dan het vorige album. Ik wilde dat het op onze eigen manier perfect zou zijn. Perfect zoals ik het zelf voel, perfect in de manier waarop het mij raakt. Als ik daar volledig achter kan staan, kan ik er ook echt trots op zijn. Dus wanneer mensen het album geweldig vinden, betekent dat alles voor mij.
Jullie gaan het album in september en oktober live promoten. Helaas zie ik niet veel Nederlandse data, behalve Kamfest met Kamelot in 013?
Dat is de reden waarom we geen andere shows in Nederland konden spelen. We hadden dit optreden namelijk als exclusieve show afgesproken. Als we dit festival met Kamelot zouden doen, konden we geen andere optredens in Nederland aannemen. Maar volgend jaar komen we zeker terug en zullen we een aantal shows in Nederland spelen, omdat we veel fans in jullie land hebben.
Hebben jullie dan al concrete plannen voor 2027, of is het nog wat te vroeg om daar iets over te vertellen?
We zijn er zeker al over aan het praten en zijn begonnen met de planning. Na de Europese tournee is het tijd voor de Verenigde Staten en Latijns-Amerika. Daarna komen we weer terug naar Europa om meer shows te spelen. 2027 wordt opnieuw een heel druk jaar voor Xandria, maar dat voelt absoluut niet als een last. Ik vind het juist geweldig dat er zoveel vraag naar ons is en ik hoop dat dat ook in de verdere toekomst zo zal blijven!
