DevilDriver is terug met hun elfde album – en wat voor één.

De fans van deze groove/thrashmetalband moesten de voorbije jaren wel wat geduld hebben. In 2024 en 2025 annuleerde de band meerdere Europese tours door gezondheidsproblemen van frontman Dez Fafara. Dat lijkt hem echter alleen maar extra vuur gegeven te hebben. Op ‘Strike And Kill’ klinkt het alsof hij twee jaar opgekropte frustratie in één keer van zich af schreeuwt.

Het resultaat? Een album dat moeiteloos kan wedijveren met hun vroege werk, zoals ‘DevilDriver’ en ‘The Fury of Our Maker’s Hand’, maar dan op een nog professioneler niveau. De band blijft trouw aan zijn sterke bezetting, met gitaristen Alex Lee en Gabe Mangold, drummer Davier Ortega Perez en bassist Jon Miller, die na lange afwezigheid opnieuw van de partij is.

De plaat opent meteen stevig met het agressieve en energieke ‘Dig Your Own Grave’. Met een refrein als “Six feet ain’t deep enough for you” is het duidelijk dat Dez weinig ingehouden woede overlaat. Strakke riffs, knallende drums en een pompende bas zorgen voor pure, groovende thrashmetal van topniveau. Zonder twijfel één van de sterkste nummers die DevilDriver ooit heeft gemaakt.

Daarna volgt ‘Dead In The Water’, opnieuw een explosief nummer dat tot in de kleinste details is uitgewerkt. Zo hoor je na de felle vocalen een subtiele fade-out waarin Dez hijgend in de microfoon hangt, een mooi voorbeeld van de zorg die in de productie is gestoken.

Het titelnummer ‘Strike And Kill’ flirt zelfs met hardcore-invloeden. Opvallend is dat Dez’ stem nog steeds ijzersterk klinkt, zonder spoor van slijtage. Af en toe schakelt de band een versnelling lager, zoals in het emotioneel beginnende ‘In The Moonlight’. Verwacht echter geen ballad: na een minuut gaat het gaspedaal alweer vol open.

Na een kleine vijftig minuten komt het album tot een einde met ‘All Bets Are Off’. Wat begint als een rustige, dreigende intro, groeit uit tot een krachtige finale met zware drums en sterke riffs.

Dit is zonder twijfel één van de beste DevilDriver-albums tot nu toe. Er valt nauwelijks iets op aan te merken. De productie is ronduit uitstekend, waardoor elk detail perfect tot zijn recht komt. Qua energie en intensiteit doet het zelfs denken aan ‘Burn My Eyes’ van Machine Head.

DevilDriver is helemaal terug en met dit album lijken ze klaar om 2026 te domineren.