Wie Daniel Rostén, alias Arioch, alias Mortuus, vooral kent van zijn jarenlange werk bij Funeral Mist en Marduk, kan beter niet het derde album van Rosténs soloproject DomJord blind kopen. Dat is een voorzichtige eerste conclusie na een kort onderzoek in wat deze eenmansband te bieden heeft. DomJord is een experimentele avantgardistische mix van dungeon synth, industrial en allerhande wereldmuziek en als zodanig niet te vergelijken met Funerel Mist en Marduk. De sfeer op ‘Morgonglöd’ is duister, maar dat is zo ongeveer de enige overeenkomst met het andere werk van Rostén. Synthesizers, percussie, mongoolse keelzang en vage geluidscollages, dat is waar het hier om gaat. De vergelijking met Mortiis, lang geleden een van de oerleden van black metal legende Emperor, is snel gemaakt, niet in het minst doordat de artiestennamen van beide heren zo op elkaar lijken. Maar het blijkt al snel dat Rostén een andere route kiest dan Mortiis. Hij heeft ook een boodschap. Een boodschap verpakt in een conceptalbum. In de ogen van Daniel Rostén is de kiem van alle hedendaagse ellende gelegd tijdens de Industriële Revolutie. De gymnasiasten onder de lezers hadden dat al afgeleid uit de volledige titel van het album: Morgonglöd: Laus Industria, Cunabula Ardens Exitii – Part I. Voor iedereen die niks met de klassieke talen heeft en te lui is om Google Translate op te starten: “prijs de industrie, de brandende wieg des doods”.

Het is op ‘Morgonglöd’ dus somberheid troef met per nummer een net iets andere invalshoek. Op ‘Eld’ is het alsof een of andere traditionele Tuvaanse keelzanger heeft ingebroken in de studio. De combinatie van kargyraa en keyboards werkt boven verwachting goed, maar het is een one-off, in andere songs lijkt DomJord eerder een depressieve en martiale versie van Kraftwerk. Het merendeel van het album klinkt ‘Morgonglöd’ als een typische Cold Meat Industry release anno 2026. Voor de niet ingewijden, Cold Meat Industry was tot 2013 een begrip onder fans van dark wave, neofolk en neoklassieke post-industrial, het label waar alle duistere grootheden van het genre hun werk uitbrachten, van Ataraxia tot Blood Axis, van Deutsch Nepal tot MZ.412.

Rostén a.k.a. Arioch a.k.a. Mortuus is overduidelijk beïnvloed door deze bands en dan vooral de experimentelere en meer martiale uit het dark wave c.q. Cold Meat Industry segment. De gimmick van dit album is natuurlijk de keuze om met mechanische post-industriële klanken fundamentele kritiek op het industriële tijdperk te geven. Met Funeral Mist was de man al niet vies van experimenten, maar DomJord mikt overduidelijk op een andere doelgroep dan Funeral Mist en Marduk. De kans dat fans van DomJord doorschuiven naar de extreme metal (en omgekeerd) is vrij klein. Dat is jammer, want ook zonder razendsnelle blastbeats, satanische grunts en tremolo gitaarriffs blijkt Daniel Rostén de argeloze luisteraar bij zijn kladden te kunnen grijpen om die mee te nemen naar een naargeestige, industriële apocalyps. Wie niet per se van de dokter elk uur een dosis gedowntunede powerchords hoeft in te nemen zou ‘Morgonglöd’ gewoon eens moeten proberen. De kans bestaat dat je na beluistering moet vaststellen dat heaviness niet altijd een kwestie is van grote versterkers die vastgesoldeerd zijn op standje 11. Nee, heaviness is een state of mind en kan ook uit een Casio komen. Dank je wel Daniel Rostén, voor deze openbaring.