Sinds 2003 staat The Moon And The Nightspirit voor dromerige neofolk met etherische zang van Agnes Toth (ook keyboards & programming) en grotendeels akoestische begeleiding van Mihaly Szabo (gitaar, bas). Op dit achtste studioalbum ‘Seed Of The Formless’ heeft dit Hongaarse folk duo een opmerkelijke verandering doorgevoerd die hen eerder in de richting van post metal duwt. Van neofolk naar post metal. Van akoestisch naar elektrisch versterkte muziek. Een hele verzameling contrasten lag hierbij voor het oprapen.

De muziek van The Moon And The Nightspirit was altijd al prima om na een drukke dag de rust in je ziel te laten wederkeren. Ditmaal wordt er veel meer met contrasten gewerkt en dat opent nieuwe horizonten. Het laat je aandacht veel minder afdwalen, het scherpt je aandacht en we zijn er blij mee. Bovendien worden deze Hongaren nu interessanter voor het doelpubliek waar we voor schrijven. Een enkeling zag ik onthutst reageren dat dit ‘anders’ is, de andere kritieken waren eerder lovend ‘dit is wat er altijd al in gezeten had’. Meer van dien aard. Bijgevolg genieten we intenser van de kalme passages met nog steeds die lieflijke, vrouwelijke zanglijnen met feeërieke omlijsting, wanneer men vervolgens in volle capaciteit uitbarst op rockinstrumentatie. Mihaly plaatst zelfs enige welgemikte grunts in enkele songs. Bovenal is het gitaarwerk ook veel meer sprankelend, melodieus maar met kracht. De gitaarsolo’s hebben nog een bovenaardse inborst, maar zijn vooral prachtig en vloeiend. In het uptempo ‘Odyssey Limen’ gaan die gitaren zelfs de black metal kant op. De songs hebben nog een kalmerende ondertoon, maar men verliest zich nooit in gemijmer. We hopen dat de band deze (post metal) richting blijft kiezen. Het is zo goed als perfect nu.