Ik volg de band sinds album nummer vier, ‘Sentinels’, en het is een waar genoegen hun ontwikkeling waar te nemen. Alhoewel de line-up met enige regelmaat verandert, met de gebroeders Cole en zanger Matthew Ryan als vaste waarden, is het geluid van Desert Storm allesbehalve wankel. De sludge metal die we ook op dit nieuwste album horen is van een hoge kwaliteit waarop elke drumslag inslaat, elke break je honderdtachtig graden omdraait, elke riff je uit je kleren blaast en het gutturale maar aangename stemgeluid je meesleept op een wervelwind aan sonisch avontuur.

Waar deze band in uitblinkt is het opbouwen van spanning en zwaarte in elk nummer. Niet voorspelbaar of telkens hetzelfde, maar innovatief en fris. Ze nemen elk nummer de tijd die ze daarvoor nodig hebben, maar gebruiken een totaal andere aanpak dan wat we in de post metal horen. Geen nummers van tien minuten die uiteindelijk een intense climax teweegbrengen, maar compacte aaneenrijgingen van stevige noten en geluiden die zorgen voor een constante high. Hierdoorheen zijn korte maar effectieve momenten van bezinning te horen. Alles dat gebeurt, gebeurt met een reden, er zitten geen loze stukken in de nummers. ‘Dripback’ is daar een mooi voorbeeld van, gebouwd op één heerlijke riff die over je heen komt als een sneltrein; het duurt nog geen twee minuten. (Wat overigens een uitzondering is.) Instrumentale track ‘Carry The Weight’ is een ander goed voorbeeld en kruipt onder de huid van de luisteraar, simpelweg doordat er aan de tokkelende gitaren het onheilspellende geluid van een falende generator is toegevoegd. Uiteraard culmineert dit in de razernij van het hiervoor genoemde ‘Dripback’.

Enfin…ik verwacht dat niemand die deze plaat beluistert daar spijt van krijgt. Desert Storm gaat echt al wel weer even mee, en toch klinkt ‘Buried Under The Weight Of Reason’ als hun coming of age album. Daarmee bedoel ik dat het geluid en de vibe tot zo goed als in perfectie samenhangen en zijn afgestemd. De band klinkt georganiseerd en heeft volledige controle over wat ze doen. Volwassen, betrouwbaar en geen onzin; dit is de band die de soundtrack gaat schrijven voor als straks echt de pleuris uitbreekt.