Wie het zich nog herinnert, weet dat bandleider/gitariste Prika Amaral in 2020 plots helemaal alleen achterbleef. Toch bleef ze niet bij de pakken neerzitten: al snel verzamelde ze een nieuwe line-up rond zich. Helaas bleef ook die bezetting niet lang stabiel, tot in 2023 ‘Jailbreak’ verscheen. Prika nam zelf de zang voor haar rekening en het resultaat was een verrassend sterk album.

Met het nieuwe ’Slave Machine’ trekt Nervosa die lijn niet alleen door, ze gaan nóg een stap verder. Dat hoor je meteen bij opener ‘Impending Doom’. De eerste minuut bouwt langzaam op met percussie en een muur van gitaren en drums die dreigend aanzwelt, waarna de hel losbarst. Prika brult en schreeuwt alsof haar leven ervan afhangt en de snelheid is ronduit verschroeiend.

Toch blijft het niet bij brute agressie. De refreinen zijn opvallend melodieus – bijna catchy zelfs – en Helena Kotina (een naam om te onthouden) schittert als nooit tevoren. Tussen al het geweld door legt ze ongelooflijk melodieuze gitaarpartijen en solo’s neer, die het geluid van Nervosa meer dan ooit definiëren. Het tempo en de intensiteit gaan nog een tandje hoger in het titelnummer ‘Slave Machine’. De riffs en drums ratelen als een ontketende MG42, terwijl de ultrashred-solo en de mechanische gitaarpartijen het hardste materiaal laten horen dat Nervosa ooit heeft uitgebracht. Producer Martin Furia (Bark, Destruction) levert hier echt topwerk af.

Op ‘Ghost Notes’ wordt halverwege zelfs gebruikgemaakt van fluisterstemmen, wat het nummer een extra dreigende sfeer geeft. En zo gaat het maar door: track na track hoor je Nervosa op hun best. ‘Hate’ is pure thrash metal van hoog niveau, en afsluiter ‘Learn Or Repeat’ jaagt er nog een laatste, gigantische mokerslag doorheen, aangedreven door opnieuw die zware, mechanische riffs.

Met ‘Slave Machine’ laat Nervosa horen dat ze niet alleen standhouden na moeilijke jaren, maar sterker klinken dan ooit. Een agressief, melodieus en bijzonder krachtig hoofdstuk in hun evolutie.