Het debuut-album ‘Don’t Come Easy’ (uit 1991) van de Amerikaanse melodieuze rock-formatie Tyketto is een absolute klassieker in het A.O.R.-genre. Helaas heeft dit uitmuntende album door de intrede van de grunge-golf nooit het succes mogen genieten, wat het op basis van het fabuleuze song materiaal verdiend had. Het nadeel van het uitbrengen van zo’n klassieker is het feit dat elk nieuw album van de band altijd vergeleken zal gaan worden met het niet te evenaren debuut en dat is gewoon geen eerlijke vergelijking. Dit nieuwste werkstuk ‘Closer To The Sun’ kan die vergelijking natuurlijk ook niet doorstaan, maar is op zichzelf wel een uitstekende plaat geworden. Het stemgeluid van klasbak Danny Vaughn heeft in de loop der jaren nog niets aan kracht ingeboet en ook op ‘Closer To The Sun’ is hij uitstekend op dreef. We hebben maar liefst tien jaar moeten wachten op nieuw plaatwerk van Tyketto, maar het dient te worden gezegd dat ‘Closer To The Sun’ het lange wachten wel waard is geweest. High-energy rockers zoals ‘Higher Than High’ en ‘We Rise’ worden afgewisseld met melodieuze meesterwerkjes zoals titelnummer ‘Closer To The Sun’ en de pracht-ballad ‘The Picture’. Met de jonge gitarist Harry Scott Elliott heef Danny weer een uitstekende snarenplukker binnengehaald die elk nummer voorzien van prachtige, melodieuze solo’s. Zelfs het Roxette-nummer ‘Harleys & Indians (Riders In The Sky)’ heeft een fraaie Tyketto-behandeling ondergaan en past naadloos tussen de overige prima nummers die er op ‘Closer To The Sun’ te vinden zijn. Hopelijk duurt het geen tien jaar voordat een volgende Tyketto-plaat verschijnt, want ‘Closer To The Sun’ bewijst dat Tyketto nog steeds tot de eredivisie van de A.O.R.-scene behoort.