Met hun debuutplaat ‘Run Free’ kon dit Australische gezelschap me al heel aardig verleiden tot menig draaibeurt en een hoog luisterplezier-gehalte. Bijna drie jaar later werd het ook wel weer eens tijd voor nieuw materiaal; ziedaar deze vijftrack EP, wederom uitgebracht door Golden Robot Records.

Wederom is de classic rock de basis; kundig, pakkend en inclusief heel veel passie en spelvreugde. Deze mannen moeten gewoon heel veel lol hebben in het maken van hun muziek, want als luisteraar kan je met een enorm positieve vibe worden meegesleept in de drive van deze liedjes. Als je een lange weg te gaan hebt, onderweg met de auto, dan kan dit plaatje je tijd een half uurtje heel aangenaam sneller verdrijven. (Die lange, uitgestrekte wegen hebben ze Down Under natuurlijk genoeg) De “ouderwetse” hardrock basis, met gruizige randen en harmonieuze melodielijnen zijn weer precies in evenwicht en de fijne leadgitaar is bij vlagen ook weer die spreekwoordelijke kers op de taart. Extreme, Aerosmith, Black Crowes en vele andere invloeden van grote namen (en natuurlijk hun landgenoten Electric Mary) komen weer in me op. Alle vijf tracks zijn bijzonder lekker, maar ééntje springt er erg uit; ‘Postcards’. Dit heeft groove als Aerosmith, soul als Black Crowes en ik meen zelfs een vleugje Boston te horen. Melancholische melodieën, duidelijk heel gepassioneerde muzikanten en regelrecht vuurwerk van de gitaren; helemaal goed! Enige echte kritiekpunt is wederom eens, dat de plaat toch eigenlijk echt te kort is.