Avkrvst & Hyla in De Boerderij, Zoetermeer – 25 januari 2026
“In de tussentijd worden de aanwezigen meegenomen in stuwende baspartijen, symfonische toetsendekens, heavy en minder heavy gitaarwerk, talloze tempo- en sfeerwisselingen en geniaal bedachte én uitgevoerde drumpartijen”
Het Noorse Avkrvst (spreek uit: Au-Kroest) verraste mij behoorlijk met hun debuutalbum ‘The Approbation‘ in 2023. In de meest positieve zin van het woord, laat dat duidelijk zijn. De uitgesponnen en erg afwisselende progressieve metal van het (toen nog) tweetal beweegt zich van symfonische, dromerige passages met cleane zang naar snelle en zware staccato metal akkoorden voorzien van een deken van grunts. De grunts, maar ook de cleane zang, komen beide uit de strot van zanger/gitarist Simon Dolmen Bergseth, die in zijn thuisland overigens een grote naam heeft als mixer. Tel daar een concept bij op en je komt snel tot vergelijkingsmateriaal als (vooral) Opeth en Porcupine Tree. Inmiddels is Avkrvst uitgegroeid tot een uitstekend op elkaar ingespeeld vijftal, kwam vorige jaar het tweede (concept-)album ‘Waving At The Sky‘ uit en doet de band begin 2026 een heus Europees toertje dat de mannen ook langs twee Nederlandse poppodia brengt: Volt in Sittard en het mekka voor (jonge) progmetalbands in Europa: de Boerderij in Zoetermeer.
3 februari 2026 I Tekst en fotografie: Eik Boter
Als support is het Amsterdamse Hyla meegereisd tijdens de twee Nederlandse shows. De groep krijgt een half uur de tijd om gebruik te maken van licht en geluid, voor een nog matig gevulde zaal (het balkon blijft vandaag dicht) en doet dat met zichtbaar enthousiasme. De band won vorig jaar de Metal Battle in Harderwijk en speelt een zeer technische vorm van metal, waarbij de mannen en één vrouw flink wat vragen van de oren (en hersenen) van het inmiddels toestromende publiek. Voor mij was het enige bekende gezicht in de groep gitarist Storm van ’t Westeinde, die ik al een aantal keer eerder op het podium aan het werk zag bij Plan 9. Bij Hyla mag hij gelukkig meer van zijn spel laten horen. Ook (tijdelijke?) zangeres Zemma maakte indruk, niet in de laatste plaats door haar helse gerochel, dat ze moeiteloos wist af te wisselen met cleane keelklanken. Van het materiaal was alleen de single ‘Migraine’ mij bekend. Houd deze vaderlandse band in de gaten.
Dan Avkrvst zelf. Meteen valt op dat de groep optimaal gebruikmaakt van de ruimte op het podium: voor drummer en toetsenist staan grote risers aan weerszijden, en ook licht- en rookeffecten worden maximaal benut. Een perfecte setting voor een meeslepende set, die bestaat uit nummers van de eerste twee albums. De tracks worden wel door elkaar gehusseld, waardoor je enigszins in de war kunt raken, als je je hebt verdiept in de concepten van de albums; mij stoort het niet.
De band speelt superstrak en uiterst geconcentreerd, wat weinig ruimte laat voor interactie met de inmiddels goed gevulde vloer van “de Boer”. In de spaarzame momenten dat Bergseth zich tot het publiek richt, wordt wel duidelijk dat hij onder de indruk is van zo’n grote opkomst voor zijn band. Avkrvst opent met ‘Preceding’ en ‘The Trauma’, de openingstracks van ‘Waving At The Sky’. Daarna wordt voortdurend geschakeld tussen dit album en het debuut ‘The Approbation’. Met drie nummers van dat debuut — ‘Østerdalen’, ‘The Pale Moon’ en het machtige titelnummer — wordt de ruim twee uur durende set afgesloten.
In de tussentijd worden de aanwezigen meegenomen in stuwende baspartijen, symfonische toetsendekens, heavy en minder heavy gitaarwerk, talloze tempo- en sfeerwisselingen en geniaal bedachte én uitgevoerde drumpartijen. Prachtig om te zien hoe zo’n jonge band het uitgedachte studiogeluid op bijzonder knappe wijze live weet te reproduceren. Veel aanwezigen missen grote delen van de indrukwekkende lichtshow doordat ze met de ogen dicht staan te genieten; op de een of andere manier blijkt dat ook een uitstekende manier om de muziek van Avkrvst volledig tot je te laten doordringen.
Na afloop nemen de bandleden alle tijd voor een praatje en een foto bij de merchandisebooth. Door alles zelf te verkopen (en te signeren) doen ze goede zaken en blijft het nog lange tijd gezellig in De Boerderij. Houd ook deze gasten in de gaten: album nummer drie van deze Scandinaviërs gaat een knaller worden — dat kan haast niet anders.
