Vreid heeft ons altijd gefascineerd en dat niet alleen vanwege hun melodieuze benadering van het Noorse black metal genre. Eerst wekten hun albums over het verzet van Noorwegen tijdens WO II – ‘Milorg’ en ‘I Krig’ – bewondering, daarna werd er voor elke song van vorig album ‘Wild North West’ (2021) een videoclip gemaakt en samen vormde dat een cinematische ervaring. Er kwam ook een anderhalf uur durende film – nog steeds op YouTube te bekijken – waarin Vreid in de vrije natuur in Noorwegen materiaal van ‘Wild North West’ speelde, afgewisseld met Sólstafir die optraden in de woeste natuur in thuisland IJsland. We zagen de band al dikwijls aan het werk, zowel op grote festivals (Brutal Assault en Summer Breeze) als tijdens clubshows (De Baroeg, samen met Keep Of Kalessin).

‘Wild North West’ ligt inmiddels vijf jaar achter ons, maar de band is niet bij de pakken blijven zitten en heeft weer spannende uitbarstingen van creativiteit met ons te delen. Welkom in de wondere wereld van het tiende studioalbum ‘The Skies Turn Black’ dat begin maart uitgebracht wordt door Indie Recordings. De muziek van dit vijftal noemt men geregeld Sognametal (naar de baai waar de band geboren en getogen is) en ook wel black ’n roll (om de catchiness te accentueren). We hebben daar weer een prima voorbeeld van in onze handen als we ‘The Skies Turn Black’ aanschaffen.

Na vijf jaar stilte is het een verheugd feest van herkenning wanneer openingstrack ‘From These Woods’ zijn geheimen stuk voor stuk aan ons prijsgeeft. Weemoedige tokkelende gitaar gaat over in een dynamische uitval met deels ruwe en deels cleane zang. Die zwartgeblakerde zang van Sture is altijd verstaanbaar, o wat is dat cleane refrein meteen een oorwurm! Na drie minuten even rustig pianospel, dan stugge riffs die overgaan in knappe, mediumtempo gitaarsolo’s… we zijn in onze nopjes! Het is immers subliem hoe Vreid erin slaagt om jaren zeventig rock, klassieke metal en thrash uit de jaren tachtig en zwartgeblakerde noordelijke furie samen te laten smelten in toegankelijke songs. Let maar op hoe warmhartig de toetsen en gitaarsolo’s in het titelnummer klinken, of hoe ruwheid zich contrasteert met een sereen gesproken stuk in ‘A Second Death’. Met die drie songs is de herbeleving van de ware Sognametal een feit.

De vier heren (live plus keyboardspeler) met verleden in Ulcus en Windir zijn echter ook niet vies van verrassingen of experimenten. ‘Kraken’ is namelijk de soundtrack van een belangrijke Noorse film die daar weldra in alle bioscopen te zien is. Zwevende synthesizers, de prominente bas van Hvall en enige percussie doen ons wegzweven op een wolk. Deze geluidscollage is geënt op enkele sobere noten, samen vormen zijn een wederkerende melodie. Weemoed druipt er van af. Het wordt nog gedurfder in ‘Loving The Dead’, want dat is een poppy song met enige gothic invloeden, gezongen door Agnete Kjølsrud van Djerv. Ware het niet dat we beter weten, we zouden dit nooit als Vreid song aanduiden. Het vlotte, uptempo nummer krijgt weer speciale basloopjes en wordt dan atmosferisch, maar het venijn zit in de staart. Op het einde wordt het eng door Djervs’ gekrijs als een heks. Even maar, toch ben je uit je lood geslagen. In de bijhorende clip zien we dan ook nog acteur Chris Pistorius, bekend van de ‘Jackass’ films. Daarna zijn we wel toe aan wat typische Vreid muziek en we worden op onze wenken bediend met het extra heavy ‘Build & Destroy’. ‘Chaos’ is dan weer eerder nihilistisch en ja… een beetje chaotisch qua sfeer. Kippenvel wanneer ‘Out of darkness!’ gebruld wordt, de hemel wordt zwart als het artwork… Elke song is een pareltje. Neem de strakheid met Spartaanse drums in het voortjagende ‘Smile Of Hate’, of de uptempo rockende afsluiter ‘The Earth Rumbles’ met zijn lichte Satyricon invloeden, er wordt zelfs een koor aan toegevoegd en let op de vurige gitaarsolo. Dank je Strom. De favoriet waarmee ik afsluit, is het beschouwende, vredige ‘Echoes Of Life’ dat pakkende weemoed afstraalt. Net zoals de sterren aan de noordelijke nachtelijke hemel. Pure schoonheid! Vreid blijft een ruwe diamant welke toch aanstekelijk en verslavend is. Deze sound bepaalt hun sterke muzikale identiteit, enig in zijn soort.