Purple Skies uit Bergen (Noorwegen) neemt de luisteraar mee terug naar de vroeg zeventigerjaren; heerlijk, die stevige, behoorlijk lompe en gruizige riffs die het geheel aan vroege proto-metal en doom doen denken. Tegenwoordig zou je dit ook stoner kunnen noemen, maar deze band heeft toch echt zo’n “vintage gevoel” aan het geheel kunnen meegeven; dit kan ik wel waarderen.

Ook een band als Witchcraft of Pentagram komt naast de overduidelijke klassiekers als Black Sabbath en Iron Claw wel als inspiratiebron naar voren. De zwaar aangezette, heerlijk meeslepende grooves, zijn uitermate catchy, maar gelukkig ook met wat verrassende elementen. Heerlijk dreinend en groovend gaat het schema van  ‘Mr. Fear’ bijvoorbeeld opeens een paar noten omlaag, waar het logischerwijs oplopend zou zijn. Ook kan er soms een vrij onverwachte overgang opduiken, na net even zo’n off-beat hook of niet echt logisch, maar wel erg lekker tussendoor-loopje kan uit het niets op komen dagen.

De lompe riffs, in combinatie met de rustiger, melodische passages vormen een mooie afwisseling. De verrassende melodielijnen van de verhalende zang en (ook cleane) gitaar kunnen het geheel een classic rock, iets van folk of prog tintje meegeven, waardoor het totaalplaatje een intrigerende luistersensatie oplevert. Enkele absolute luistertips zijn zeker het eerder genoemde meeslepende ‘Mr Fear’ en het schitterend in elkaar gevlochten ‘Worthless Men’, waar de hoekige drive enorm pakt, de overgangen precies goed getimed zijn en de hoekige licks en de solo heerlijk om elkaar heen verstrengelen.