Bijna veertig jaar nadat Tommy Victor Prong op de kaart zette in de New Yorkse underground, weigert de band nog altijd om in een hokje te passen. Hardcore, thrash, punk, industrial en groove metal lopen al sinds de beginjaren door elkaar heen, en ook op dit nieuwe, titelloze album blijft dat unieke recept overeind. De aanleiding voor de plaat lag deels bij de recente tour rond klassieker ‘Cleansing’, maar wie denkt dat Prong hier vooral terugblikt, komt bedrogen uit. Dit album klinkt tegelijk vertrouwd én verrassend actueel. Vanaf opener ‘The Banner’ wordt duidelijk dat de band nog lang niet uitgeblust is. Het nummer barst van de vlijmscherpe riffs, stevige drums en de kenmerkende zang van Tommy Victor. Ondanks de agressieve aanpak is er voldoende ruimte voor melodie, vooral in het refrein. Ook ‘New Commission’ bouwt verder op dat recept met een mix van thrash, groove en sterke melodieën. De song kent heel wat dynamiek en laat bovendien subtiel wat industrialinvloeden binnen, zonder dat die de bovenhand nemen. Met ‘The Uprising’ duikt Prong meer richting hardcore en moderne groove metal. De prominente basgitaar geeft het nummer extra gewicht en zorgt voor dat typische Prong-geluid: rauw, hoekig en tegelijk verrassend toegankelijk. Ook ‘Uncertain Truth’ valt op. Hier horen we zelfs wat new wave-invloeden doorschemeren, terwijl de licht punkachtige zang voor een aparte sfeer zorgt. Wie houdt van de snedige kant van de band komt volop aan zijn trekken met nummers als ‘Fear The Sun’, ‘Proportionate Response’ en ‘Transgression’. Stevige riffs, sterke refreinen en een aanstekelijke energie zorgen ervoor dat deze songs meteen blijven hangen. Tegelijk durft Prong voldoende af te wisselen. Zo leunen ‘Commonsense Resolution’ en ‘Doomed World’ nadrukkelijker aan tegen punkrock, zonder hun metalwortels te verloochenen.

In de tweede helft van de plaat blijft het niveau opvallend constant. ‘Simulated Drowning’ combineert kracht met melodie, terwijl ‘Our Continuance’ een iets bedachtzamere sfeer neerzet en tegelijk laat horen dat Prong ook vandaag nog iets te vertellen heeft.

De bonusnummers vormen een leuke extra. ‘Out Of Body’ heeft een licht alternatieve toets die soms zelfs aan Therapy? doet denken, terwijl de eigenzinnige versie van ‘Cruel Summer’ bewijst dat Prong zelfs van een bekende popklassieker iets volledig eigens kan maken.

Met dit titelloze album doet Prong precies wat het al decennialang doet: verschillende stijlen samenbrengen tot een herkenbaar geheel. Het klinkt fris, energiek en bijzonder overtuigend. Geen band die op zijn verleden teert, maar een groep die nog altijd relevant klinkt en bewijst dat Tommy Victor nog lang niet klaar is om het hoofdstuk Prong af te sluiten. Het artwork, waarop het Prong-vaandel trots boven New York uittorent, maakt het album visueel helemaal af.