Hallo Helena, fijn je te zien! Je gitaarspel viel me enorm op het nieuwe album. Je solo’s klinken erg melodieus in contrast met de harde sound. Was dat bewust?
Helena: Ja, absoluut. We wilden sterke, brute stukken combineren met veel melodie. Op het vorige album zaten al melodische elementen, maar deze keer wilden we zwaarder, krachtiger en toch melodieus klinken. En niet alleen in de solo’s, ook in de riffs zitten melodieën verwerkt. Dat was een belangrijk onderdeel van de sound.

Je begon gitaar te spelen op je 14e en je idolen waren rock- en klassieke gitaristen. Hoe rolde je dan in een extreme metalband als Nervosa?
Helena: Ik begon met klassieke, melodieuze dingen. Later ontdekte ik meer extreme bands zoals Arch Enemy, Nevermore en Machine Head. Die hebben brute vocals en een zware sound, maar ook heel veel melodie. Via die bands ben ik de extreme muziek binnengekomen. Thrashbands zoals Slayer leerde ik pas later echt waarderen.

Jouw melodische stijl en de agressieve elementen van de rest van de band klinken als yin en yang. Vullen jullie elkaar zo aan?
Helena: Dat is precies hoe het werkt. We brengen elk onze sterktes samen, en dat vormt uiteindelijk de Nervosa-sound.

Hallo Prika, fijn je ook te horen! Tijdens ‘Jailbreak’ spraken we elkaar ook al. Je kwam toen heel warm en toegankelijk over. Blijft dat houdbaar na zeven à acht interviews per dag?
Prika: (lacht) Ja hoor, dat is helemaal oké. Het hoort erbij. Ik kwam iets later omdat ik nog in een andere call zat, maar verder gaat alles prima.

Is er geen jaloezie binnen de band, bijvoorbeeld tussen jou en Helena als gitaristen?
Prika: Absoluut niet. We zijn geen competitie. Iedereen kent haar eigen plaats en belang. Als ik alleen wou schitteren, deed ik wel een solocarrière. Maar dat is niet wat ik wil. Ik hou van deze band en van samenwerken met vrouwen. Muziek bouw je samen.

Toch is er één man betrokken: producer Martin Furia. Hoe belangrijk is hij voor Nervosa?
Prika: Martin is enorm belangrijk in onze geschiedenis. Hij begrijpt wat een band is, respecteert wie we zijn en helpt ons om onze muziek beter te maken. Er is geen ego. Het gaat om de muziek.

Heeft hij de sound steviger gemaakt? Dit album klinkt strakker dan ooit.
Prika: Helena en ik hebben maanden aan onze gitaarsound gewerkt, zowel voor studio als live. Martin begrijpt wat we zoeken en respecteert dat volledig. Hij probeert niet te veranderen wie we zijn, hij helpt ons het beter te laten klinken.

Ik interviewde hem ooit voor zijn Belgische band Bark. Hij was toen een echte grapjas. Is hij altijd zo?
Helena: Ja! Altijd positieve vibes, altijd grappen.

Prika: Daarom werkt het zo goed. In de studio of op tour, hij brengt altijd goeie energie mee.

Heeft hij jullie soms geholpen wanneer jullie vastzaten in de studio?
Prika: Ja, hij helpt ons om ideeën groter te maken. Toen ik vocals kwam opnemen, moedigde hij me aan om ook cleane zang te proberen. Hij heeft veel tricks als producer en mixing engineer.

Nervosa is een van de weinige bands met twee bassisten: Hel Pyre en Emmelie Herwegh. Hoe werkt dat precies?
Prika: Ze spelen nooit tegelijk. Ze wisselen elkaar af per tour. Daarom hebben we er twee, maar live staat er altijd één.

Hebben ze samen opgenomen?
Helena: Deze keer niet. Door de afstand en de strakke deadlines heb ik alle baslijnen opgenomen.

Jullie werkten jarenlang met de Braziliaanse vlag als symbool. Nu Emily uit Nederland komt, zou je bijna een EU-vlag kunnen nemen.
Prika: (lacht) Eigenlijk heeft Nervosa geen vlag. Maar als we zouden moeten kiezen, blijft het Brazilië. Daar is de band geboren, daar ligt onze oorsprong, dat blijft onveranderlijk, net zoals waar je zelf geboren bent.

Op jullie website staan maar twee tourdata. Komt er meer? Nervosa lijkt altijd onderweg.
Prika: Er komt héél veel aan. We nemen nu even pauze om het album te promoten en speciale content voor fans te maken. Er komen nieuwe video’s, nieuw materiaal, veel aankondigingen. We plannen ook grote dingen, en die kosten tijd.

Jullie reizen zo intens. Is het wel zinvol om een huis of appartement te huren?
Prika: Ik moet mijn spullen ergens laten! Zelfs al ben ik maar twee of drie dagen thuis. Daarom heb ik twee huizen: één in Griekenland en één in Brazilië.

Jullie wonen nu beiden in een klein stadje in Griekenland. Kennen de buren jullie?
Prika: Ja! Helena woont letterlijk in de straat achter mij.

Helena: Het is bijna een metalwijk hier.

Prika: Een metalstad, midden in Griekenland! (lacht)

Ik was drie keer in Kreta — daar is het bloedheet in de zomer.
Prika: Hier valt het nu mee, lente en einde winter. Maar in de zomer, ja, dan is het heet. En op Kreta nog meer.

Bedankt voor jullie tijd, ondanks de internetproblemen. Het interview verliep toch goed!
Helena: Dank je voor je geduld.

Prika: Dank je wel! En: we kondigen heel snel iets aan voor België en Nederland.

Tot dan!
Beiden: Fijne avond! Bedankt!