Het Amerikaanse Monstrosity draait al mee sinds 1990 en behoort tot de bekende Florida deathmetal-scene. Met hun debuutalbum ‘Imperial Doom’, dat in 1992 via Nuclear Blast verscheen, verwierven ze al snel een stevige reputatie binnen het deathmetalwereldje.

Hoewel Monstrosity al sinds 1990 meedraait, kan je de band moeilijk superproductief noemen. Nieuwe releases laten vaak lang op zich wachten. Hun vorige album, ‘The Passage of Existence’, verscheen in 2018, waardoor het uitkijken naar nieuw werk des te groter werd. Wat is er in die acht jaar veranderd? Zanger Mike Hrubovcak maakte plaats voor Edwin Webb – geen eenvoudige opdracht, zeker niet als je weet dat niemand minder dan George “Corpsegrinder” Fisher ooit achter de microfoon stond voordat hij naar Cannibal Corpse vertrok. En oudgediende bassist Mark van Erp die de band verliet in 1995 is terug van de partij.

Toch verrast Monstrosity meteen met de lange opener ‘Banished To The Skies’. Het tempo ligt op zich niet zo hoog maar de melodie en muzikaliteit maken van het nummer een meeslepende trip richting hoogwaardige heavy metal. Alleen de – overigens uitstekende – zang houdt het geheel stevig in deathmetalgebied. De fraaie gitaarsolo’s geven het nummer een bijna epische sfeer.

Dat staat in schril contrast met het kortere ‘The Colossal Rage’, waar de band opnieuw doet waar ze groot mee zijn geworden: brute, krachtige death metal, maar technisch tot in de puntjes afgewerkt. Nog een stapje agressiever wordt het in ‘The Atropied’, dat nog een stuk sneller wordt gespeeld. Een breakdown wordt er meedogenloos onderuit gehaald door een lange, ijzingwekkende grunt. Het gitaarwerk is zo razendsnel en verfijnd dat het soms lijkt alsof het door klassieke componisten uit een ver verleden is geïnspireerd.

Nummer na nummer laat Monstrosity horen waarom ze de status van ‘legendarisch’ verdienen. ‘The Dark Aura’ schuift dan weer richting doom metal, waarbij de dreigende sfeer perfect aansluit bij de titel. Afsluiter ‘Veil Of Disillusion’ sluit het album op indrukwekkende wijze af. Een terugkerende riff houdt de spanning voortdurend hoog, terwijl het technisch niveau opnieuw torenhoog ligt en zorgt voor een meeslepende finale. Het duurt altijd eventjes eer Monstrosity nieuw werk uitbrengt. ‘Screams from Beneath the Surface’ maakt het wachten echter meer dan waard.