Al meer dan veertig jaar drukt Mayhem zijn stempel op het blackmetallandschap. Hun iconische debuut ‘De Mysteriis Dom Sathanas’ blijft tot vandaag een blauwdruk voor talloze bands binnen het genre. De eerste tien jaar van hun bestaan gingen bovendien gepaard met de nodige controverse: zanger Dead pleegde zelfmoord, en gitarist Euronymous werd in 1993 vermoord door bassist Kristian “Varg” Vikernes. Ondanks deze turbulente geschiedenis bleef de band evolueren, zeker na de komst van Attila Csihar, wiens unieke en vaak rituele zangstijl bepalend werd voor het latere geluid.

Met ‘Liturgy Of Death’ brengt Mayhem hun zevende studioalbum uit, naast de vele compilaties, liveplaten, splits en singles.

Opener ‘Ephemeral Eternity’ zet meteen de toon met een gastbijdrage van Garm (Kristoffer Rygg) van Ulver die instond voor de achtergrondzang. Vanaf de eerste seconden ademt het album pure dreiging. De duistere intro en experimentele gitaarlagen stapelen de spanning op, tot Hellhammer alles openbreekt met zijn intense, strak gehamerde drumwerk. Attila gebruikt zijn volledige vocale arsenaal: schreeuwen, fluisteren, bezwerende keelzang… hij bewijst opnieuw waarom hij tot de absolute top van het genre behoort. Dat wordt verdergezet in ‘Despair’, waar hij heen en weer schakelt tussen hysterische uitroepen, diepe keelzang en zelfs korte opera-achtige passages.

Ook het meer dan zeven minuten durende ‘Weep For Nothing’ begint met een ijzige krijs, waarna hoekige gitaarpartijen en ondoordringbaar strak drumwerk de luisteraar opnieuw mee de duisternis in trekken. Attila klinkt hier alsof hij rechtstreeks fragmenten uit het Necronomicon voordraagt. Nummar na nummer daal je verder af in de sonische hel die Mayhem opbouwt. In ‘Realm Of Endless Misery’ haalt Attila opnieuw de meest uitzinnige zangstijlen boven, en in afsluiter ‘The Sentence Of Absolution’ komt daar zelfs Afrikaanse percussie bij, gecombineerd met diepe keelzang.

Mayhem slaat hier geen nieuwe wegen meer in. Maar ‘Liturgy Of Death’ klinkt zo rauw en onheilspellend dat er maar weinig bands zijn die dat kunnen nadoen.