Finland is altijd een land geweest waar metal hoog op handen gedragen wordt. Bands belanden er – soms met bijzonder lange – songs in de reguliere hitparade, de voorzieningen zijn prima en van 2005 tot en met 2012 had Helsinki zijn beruchte Finnish Metal Expo, een fair waar bands optraden en allerlei merchandising en hebbedingetjes te verkrijgen waren. Alles in het teken van het muziekgenre ondersteunen en breder bekend te maken.

Er komen dan ook opvallend veel (goede) bands uit het land van de duizend meren. Marianas Rest hoort tot de iets jongere subtop en koos voor melodieuze, maar bijzonder intense doom/death metal in het kielzog van bands als Insomnium, Ghost Brigade en Shores Of Null. Daarbij hebben ze wel een eigen geluid ontwikkeld, want opgericht in 2013 zijn ze toe aan het vijfde album ‘The Bereaved’.

Deze opvolger van ‘Auer’ (2023) komt uit bij het vrij nieuwe Noble Demon Records, maar het betekent geenszins dat het zestal uit Kotka een stap terug gezet heeft. Integendeel, bij opener ‘Thank You For The Dance’ zitten we meteen op het puntje van onze stoel. Wat is dit confronterend! We belanden eerst middenin een rouwdienst voor iemand die het tijdelijke met het eeuwige gewisseld heeft en deze tristesse blijft nagalmen als de song zich ontwikkeld via devote gezangen met sereen orgel en fragiele cleane zang tot ruwe ontboezemingen met catharsis in zich dragende harsh vocalen. Knap gitaarwerk van droevige snit (van de tandem Mänttäri/Sunila) gaat hand in hand met verzachtende toetsen (van Aapo Koivisto, ook in Omnium Gatherum), terwijl zanger Jaakko Mäntymaa grunts en screams heel expressief hanteert. Het tempo ligt vrij laag, maar een song als ‘Divided’ is ronduit vlot en uptempo. De singles ‘Diamonds In The Rough’ (met cleane gastzang van Okko Solanterä van Horizon Ignited) en ‘The Colour Of You’ zijn uitermate aanstekelijk en voorzien van refreinen die je niet meer loslaten. Op die manier zit dit album boordevol variatie en is er niet enkel een poel van verdriet, maar ook hoop voor verlichting. Elke song verhaalt over de dood in al zijn verschijningen en de existentiële vraag of het lijden het ergste is voor de overledene of voor zij die achterblijven en een zwaar verlies moeten verwerken. Ondanks dit zware thema, vult de muziek je met een gevoel van verwondering, heling en dankbaarheid voor de uitzonderlijk diepgaande emoties.