Het Nederlandse label Heidens Hart heeft een goede neus voor epische TRUE Viking metal. Het debuutalbum ‘Harbinger Of Revenge And War’ van Garde komt ogenschijnlijk plots uit de hemel (pardon, Walhalla) gevallen, maar schijn bedriegt. Garde is een zijproject van de Nederlandse Arjan Peeks die enige bekendheid verwierf met bands als Cultus en het Duitse Heimdalls Wacht en hij is eveneens de oprichter van Heidens Hart. Hij speelt alle instrumenten op dit album.

Het schrijven en opnemen van ‘Harbinger Of Revenge And War’ begon al in 2000, maar na een tijdje aan de kant geschoven. Tot nu! De vonk voor actie werd gevonden toen de Engelsman Dan Capp uitgenodigd werd om mee te helpen aan dit debuutalbum. Als vroeger lid van Winterfylleth en Gráb en nu nog steeds deeluitmakend van Wolcensmen en Solstice (hij werd in beide bands toegejuicht op het Prophecy Fest!) zijn we bij hem natuurlijk aan het goede adres wanneer we spreken over black metal met folkloristische elementen en de Viking spirit. Hij is als hoofdzanger te horen en bovendien stak hij heel wat werk in het schrijven en opnemen van die zanglijnen. Opmerkelijk genoeg gebeurt dit clean, maar wel met een ruw randje. Geen sikkepit harsh metal is te horen in de vijf lange songs, geen sporen van death of black, althans toch niet in de zang. In de instrumentale ruggengraat wel. Het was zelfs even wennen dat Capp alleen maar verhalend en klaar zingt, maar we mogen niet uit het oog verliezen dat dit vooral geïnspireerd is door de baanbrekende trilogie van Bathory (bestaande uit ‘Blood Fire Death’ (1988), ‘’Hammerheart’ (1990) en ‘Twilight Of The Gods’ (1991), de eerste werken van Quorthon waar hij ging experimenteren met heroïsche, epische metal over de Vikingen). En het is dat wat sterk aanwezig is op ‘Harbinger Of Revenge And War’. De oorspronkelijke opnamen uit 2002 van Arjan’s instrumenten zijn behouden, maar men heeft er veel aan bijgeschaafd. Toch is het een album dat ademt. Een authentieke soberheid die onbetaalbaar is in een wereld van compressie en geluidsmuren. Het is zelfs redelijk gebruikelijk dat men helder van start gaat met tokkelende gitaren, zo ook in opener ‘A Gathering Of Blood’. Na een tijdje gaat dit over in essentiële riffs, en enigszins ruwe maar cleane zang van Dan. Gitaren klinken soms zelfs scherp en een beetje schel. Rustige tokkelende gitaren in ‘Marked By The God’ krijgen een mysterieuze aura door gefluister. Riffs en melodieuze gitaarsolo’s completeren het geheel. Het zit helemaal goed met de strijdvaardigheid van deze vijf songs, terwijl in ‘The Cross Of Donar’ en ‘Fallen Heroes’ (afsluiter van tien minuten!) nog fraaie, spetterende gitaarsolo’s van J.S. voorbij komen. Hem kennen we nog van Theudho, hij was daarna ook betrokken bij Gorath. De songs zijn mediumtempo en de sfeer doet soms een beetje aan Mithotyn denken, even later dan weer aan Primordial. In ‘Fallen Heroes’ is de weemoedige zang erg mooi, later wordt het krachtiger en natuurlijk is er ook veel kloeke samenzang verwerkt in de songs die stuk voor stuk getuigen van het (heidense) hart op de juiste plek.