Eluveitie heeft al heel wat verschillende muzikanten over de vloer gekregen, ook dames. Denk maar aan de eveneens breed getalenteerde Anna Murphy. Sinds 2017 schittert de roodharige Fabienne Erni aan de zijde van Chrigel Glanzmann en dit niet alleen met haar schitterende stem en sterke podium act, maar ook op harp en mandola. En er is nog meer. Inmiddels leerden we Fabienne ook kennen als lid van Illumishade en nu kunnen we daar ook een eerste soloalbum aan toevoegen.

‘Starveil’ is een persoonlijk staaltje verfijnde muziek waarin ze – naar eigen zeggen – de folk gerichte aanpak van Eluveitie vermengd met de fantasiewereld van Illumishade. Wat Erni vooral wil is verhalen brengen met muzikale omlijsting. Die muziek is in conjunctie met de tekst, zodat zowel symfonische metal als etherische passages een extra toevoegen aan het dikwijls beschouwende geheel. Natuurlijk speelt ook een folkloristische toets hierbij een grote rol, alsook meerdere elementen uit de persoonlijkheid van Erni. Daarover vernemen we heel wat in ons interview, zodat we hier vooral weergeven hoe de muzikale invulling op ons over kwam.

De hoge etherische zang van intro ‘Vareon’ brengt ons meteen in een andere wereld. Een fantasiewereld waar hogere doelen worden nagestreefd, zo lijkt het wel. De hardere landing in ‘Sky’s Breath’ verraadt een beetje de symfonische metal ruggengraat, maar de verhalende zang is van een fluwelen zachtaardigheid en het harpspel zalft iedere wonde. ‘Ritual’ vangt aan met oosterse klanken, maar er gaat ook dreiging van uit. Het is een duet van Erni met Lena Scisserhands (Infected Rain) die voor repliek zorgt met enige rauwe growls. Een poppy ballade is wat volgt in ‘Stone By Stone’, terwijl het titelnummer aanvangt met weemoedig gitaarspel, maar later kiest voor de aanstekelijkheid van folklore. Zo wordt elk facet van Erni’s persoonlijkheid belicht. Er zijn enkele interludia met titels in een zelf ontworpen taal met sereen harpspel en hoge sfeerzang, maar in een drietal songs horen we ook hammered dulcimer. Daarvoor kon Fabienne beroep doen op een gerespecteerde Zwitserse muzikant Ephraim Salzmann. Het geeft ‘Living And The Dead’ een sereen timbre en zorgt eveneens voor een stemmige afsluiter ‘Lullaby Echo’. Het is een verfijnde plaat – luister maar naar het eveneens poppy ‘Forged In Me’ – waarop het altijd toch enigszins verzachtend en feeëriek blijft. Mooi om tot rust te komen na een hectische dag.