Voor hun elfde album ‘Red Asphalt’ slaat Exhumed een nieuwe weg in. Het negentiende‑eeuwse, duistere Schotland maakt plaats voor een heel andere inspiratiebron: het Amerikaanse wegennet. Een omgeving waar de bandleden zelf talloze uren hebben doorgebracht tijdens het touren, duizenden mijlen asfalt die je net zo goed naar het ziekenhuis als naar het kerkhof kunnen leiden.

Hoewel de thematiek verschuift, blijft de muziek onmiskenbaar Exhumed: pure death metal en goregrind. Dit keer draait het om verhalen vol gruwelijke crashes, dodelijke aanrijdingen, zombiemotorbendes en andere duistere fantasieën. De opener ‘Unsafe At Any Speed’ zet meteen de toon met een vet, groovend geluid en strak gitaarwerk. Zanger/gitarist Matt Harvey laat horen waarom Exhumed tot de grondleggers van de grindcore behoort; zijn rauwe grunts wisselt hij moeiteloos af met diepe screams. Toch blijven de refreinen, vaak opgebouwd rond de songtitel, verrassend verstaanbaar.

Hoewel het tempo meestal rond midtempo blijft, trapt de band op sommige momenten stevig het gaspedaal in. ‘Shock Trauma’ en ‘The Iron Graveyard’ zijn daar treffende voorbeelden van. Maar ook in het midtempo weet Exhumed te overtuigen. Luister maar naar ‘Crawling From The Wreckage’: het nummer opent met een krachtige baslijn, waarna de gitaren invallen. Vooral de sterke vocalen geven het geheel extra gewicht. Afsluiter ‘The Fumes’ toont tot slot waartoe Exhumed technisch in staat is. Het nummer zit vol slimme wendingen en schakelt moeiteloos tussen verschillende tempo’s, waardoor het album eindigt met een indrukwekkend staaltje vakmanschap.

Wie droomt van een roadtrip over Route 66 of de Pacific Coast Highway, zal na het beluisteren van Red Asphalt misschien even gniffelen: volgens Exhumed veranderen die iconische routes niet in avonturen, maar in hilarische horrortripjes.