Om maar met de deur in huis te vallen… de eerste release van AOP Records in het nieuwe jaar 2026 is al meteen een voltreffer van jewelste qua atmosferische black metal! Het betreft hier het zesde (!) album van Ellende ‘Zerfall’. Dat is het in 2011 opgerichte éénmansproject van de Oostenrijkse L.G. die zo goed als alles zelf doet: songschrijven (muziek en teksten), gitaar spelen, bas, piano, synthesizers en ook de zang (zowel clean als BM screams, alsook koren). Enkel de drums zijn het werk van iemand anders (P.F.). Het is het soort verheven black metal zoals Markus Stock van Empyrium die ook maakt, boordevol weemoed. Bij momenten vlijmscherp, maar vol diepgang. Het is dan ook geen toeval dat diezelfde Markus Stock (Schwadorf) de mix en mastering van L.G.’s opnamen verzorgd heeft. Als er iemand zou zijn die dit perfect kan doen, dan toch hij.

Bij de bandnaam Ellende staan we ook even stil, want dat is als Nederlandstalige lezer misschien weinig attractief – mogelijk verwacht je één en al misantropische postrock, maar dat is het niet – dus verklaring… Hier is ‘ellende’ het middenhoog Duits adjectief van het west Germaanse ‘alja-landja’ dat betekent ‘het land uit zijn’ of ‘exiled’ (verbannen). Het is wel zo dat daar later het Nederlandse ellende (miserie) uit ontstond. Vrees niet, een beklijvende schoonheid staat je te wachten op deze muzikale reis van de uit Graz afkomstige artiest, die bovendien ook altijd zijn artwork schildert. Daarbij is hij duidelijk geïnspireerd door klassiekers als Vermeer, ook voor ‘Zerfall’.

‘Nur’, dat we als een intro kunnen beschouwen, zet de toon met rustige tokkelende gitaren, een sample met vrouwenstem en veel weemoed. De slepende riffs zijn mediumtempo, maar slaan naar het einde toe in black metal om. De aanloop naar de woeste black metal die als golven komt en gaat in ‘Wahrheit Teil I’. Telkens wordt deze furie gesublimeerd door zalvende klanken die je aandacht triggeren: een huilende gitaarsolo, gefluister, zwevende cleane zang, enzovoort. Het is welhaast elegant te noemen hoe in ‘Wahrheit Teil II’ gitaren en bas traag samen dansen, tot de uitbarsting in black metal onafwendbaar is. ‘Zerfall’ is daarbij één van de meest intrigerende composities. Met piano en rustige synths glijden we binnen en er wordt verder op hoog niveau gemusiceerd. Het gebruik van wah wah pedaal is hier subliem en hoe inventief klinken die drums van P.F. Ook ‘Zerfall’ heeft woeste stukken zwartgeblakerde furie en screams, tot we aan het einde afsluiten met die gekoesterde wah wah klanken. De muziek heeft een Sólstafir achtige weidsheid in het begin van ‘Übertritt’. Vocaal wisselt men af met screams en serene cleane stukken, maar het mooiste voorbeeld van die bovenvermelde ‘koorzang’ horen we in het epische ‘Ode Ans Licht’. Het uit twee delen bestaande ‘Zeitenwende’ is een volgende briljante compositie. In het eerste deel wordt het timbre bepaald door piano en violen van gastmuzikant Klara Bachmair van Firtan tot verwoestende screams het overnemen. In het tweede deel soleert gastmuzikant Peter Mairhofer van Norikum erop los (melodieus) terwijl rond hem de wereld in brand staat. De muzikale reis komt tot een voorlopig einde in ‘Reise’ met zijn vloeiende schakelingen tussen screams en serene zang, maar ook enkele samples die altijd wat bevreemdend werken. Er zijn nog twee bonustracks. Deze tonen de artiest in rustiger vaarwater met vooral bedachtzaam pianospel. ‘Secunda’ is een cover van Jeremy Soule en ‘Verborgenes Inneres Leiden’ kent wat gefluister buiten dat pianospel. Een reflectief addendum als het ware… Laat hier geen twijfel over bestaan: als atmosferische black metal fan is ‘Zerfall’ van Ellende een ‘must have’! Geen wonder dat alle concerten die de band nu bezig is – samen met Firtan en Karg – uitverkocht zijn!