Het Canadese trio Drofnosura draait al mee sinds 2010, maar komt nu pas met hun tweede album. Geen verrassing, want wat ze afleveren is een indrukwekkend en intens werkstuk. De luisteraar krijgt ruim een uur lang een stortvloed aan naargeestige post- en sludge metal voorgeschoteld.

Het album opent met ‘Selection Of A Corpse’, waarin primitieve akkoorden je tot op het bot raken. De zang wisselt tussen heldere vocalen, grunts en verhalende passages, wat zorgt voor een beklemmende sfeer. Daarna volgt ‘Kapala Kriya’, een episch nummer van meer dan tien minuten. Het begint met sfeervolle, zachte gitaarpartijen, waarna een rauwe schreeuw de duisternis inluidt. Loodzware riffs en demonische grunts nemen het over en sleuren je mee in een muzikale maalstroom.

Het titelnummer is zelfs nog langer en klokt af boven het kwartier. Naast sfeervol gitaarwerk hoor je hier gothic- en darkwave-achtige zang. Halverwege schakelt het nummer verrassend over naar een sciencefiction-achtige break met keyboards, om daarna alle duivels los te laten in een climax van kruisende zangpartijen. Een moment van rust komt met ‘ἐγείρω’ – Grieks voor “wekken” of “opstaan”. Dit vier minuten durende intermezzo klinkt als een duistere liturgische ceremonie, met keelzang die je in een trance brengt. Afsluiten doet het album met het magistrale ‘Desounen’, opnieuw een vijftien minuten durende compositie. Hier worden sludge, black en zelfs progressieve metal samengesmeed tot een krachtig en samenhangend geheel.

Drofnosura maakt geen muziek voor de doorsnee luisteraar, maar wie houdt van de donkere kant van het leven zal hier zeker zijn gading in vinden.