Het Duitse Crematory zag zijn ster al spoedig rijzen toen ze in 1991 de band oprichtten in een toegankelijke doom/gothic/death metal stijl, met bands zoals Paradise Lost en Type O’Negative als grote voorbeeld. Al spoedig braken ze door met het overbekende ‘Tears Of Time’ in 1995 als grote hit. In al die tijd kende de band verschillende strekkingen. Plots kwam men destijds met een Duits album (‘Crematory’), in 2004 ontdekten ze het succes van electro club hits zodat we moeite hadden met de industrial vibe op ‘Revolution’, maar later keerden ze toch wel terug naar doom/gothic metal, vooral op ‘Pray’ (2008) en ‘Inifinity’ (2010). Van de oerbezetting zijn nog steeds zanger Felix Stass en het echtpaar Jüllich (Markus als drummer en Katrin als toetsenist) aanwezig, aangevuld met gitarist Rolf Munkes (ex-Majesry, ex-Tony Martin) sinds 2015 en nieuwe bassist Oliver Revilo (sinds 2024).

Een jaar geleden bespraken we het zeventiende (!) studioalbum ‘Destination’ en dit toonde – bijna traditiegetrouw – een grote verscheidenheid, een testament van alles waartoe Crematory in staat is en een streepje muziek uit iedere stijlkeuze. In 2026 komt Crematory met een lijvige verzameling tracks uit hun hele carrière. Dat staat garant voor diversiteit, maar de songs zijn geselecteerd in Engelse en Duitse nummers. Want ook deze dualiteit wat betreft taalkeuze is een belangrijk ijkpunt van de band.

Dit is zowel leuk voor trouwe fans als voor eerste instappers, omdat het een globaal overzicht is van wat de band in deze bijna vier decennia gepresteerd heeft. Deze collectie is verkrijgbaar op drie cd’s, maar er is ook een gelimiteerde uitgave op (dubbelalbum) groen of mauve vinyl. Op de eerste cd staan Engelse hits, op de tweede Duitstalige songs en demo’s uit de beginperiode (‘Engulfed In Darkness’ demo) vormen een inkijk in de beginperiode op cd 3. Wie zich compleet wenst onder te dompelen in de carrière van deze volhardende Duitse band, is hier aan het goede adres. De band viert deze lange staat van dienst dit jaar op Wacken.